24.01.2017|
02:04
Եղսո տատը գոգնոցի գրպանից հերթական վերջին ջեմով կոնֆետը սեղմեց փոքր թոռան ափի մեջ, մազերը տատավարի շոյեց. «Աբրի՛ս, իմ անուշ գառ, հայոց լեզվից էլի հինգ ես ստացել: Քու տարիքին իմ ախպեր Վարդգես Մշո Սուրբ Կարապետ վանքում կսովրեր... Է՜, օսման, քու մեկ երկուս չեղնի»: Մյուս թոռները շրջապատել էին տատին ու Անդրանիկ Զորավարի մասին իր սովորեցրած երգն էին կատարում։