Երբ իննսունականներին սահմանները բացվեցին, ու քաղաքը լցվեց բազմագույն, երփներանգ, երփնալեզու տուրիստներով, երբ տեսա 80-85-90 տարեկան տատիկներին ու պապիկներին, որոնք գունավոր շալվարներով վայելում էին իրենց ծերությունը, շրջում էին աշխարհում ու նոր երկրներ տեսնում, նախանձեցի նրանց, շատ նախանձեցի։ Համեմատեցի մեր խեղճ ծնողների հետ, որոնց ծերությունը մնացել էր կայսրության փլատակների տակ, որոնք ամբողջ կյանքում աշխատելով ոչ թե ապահով ծերություն էին վաստակել, այլ հացի խնդիր, գոյության պայքար, ու նախանձեցի։

Վերջին մի քանի սերունդները երևի լավ հիշում են, թե ինչպես էին ետ բերում Մուշը, Սասունը, Վանը, Կարսն ու Արարատի լանջերին քոչարի պարում։ Հիշում են, թե ինչպես էին Ստամբուլն արյանծով սարքում։ Հետո հերթը հասավ Բաքվին` Ապշերոնում հայկական կոնյակ էին խմում և լողանում Կասպից ծովում...

Ամերիկյան արարողակարգը , հստակ ու իմպերատիվ կերպով արգելում է նախագահին և փոխնախագահին միաժամանակ գտնվել նույն վայրում:

Բաքվի շինծու դատավարությունում ներքաշված հայազգի ռազմագերիներին առաջադրված մեղադրանքները մեկը մյուսից անհեթեթ են, դրանք հատել են բանականության բոլոր հնարավոր սահմանները։ Այսպես, Արցախի անկախության համաժողովրդական հանրաքվեն, ոչ ավելի, ոչ պակաս, որակվել է իբրև իշխանության բռնի զավթում (ադրբեջանի քրեական օրենսգրքի 278-րդ հոդված)։

Գեղեցկություն քաղիր ամեն մի ծաղկից, ուրախություն` թռչունների երգից ու ծաղիկների գույներից:

Աղոթում և խնդրում եմ հավատով քանզի, Տե՛ր, հույսս Քեզ վրա դրի, դու ես Աստուածն իմ և հավատում եմ, որ «Քո բարի Հոգին ինձ պիտի առաջնորդի դեպի արդար երկիր»։

Ժամանակին կատուն ճոն էր, ես էլ նիկոլի քիպ հեղինակն էի։

Այս աշխարհում, որպես կանոն, մարդկանցից և կենդանիներից բացի շատ ու շատ այլ բաների ևս վերագրվում է սեռական պատկանելիություն, փոխաբերական իմաստով իհարկե՝ այդ թվում և պետություններին:

Սիրիայում այս օրերին տեղի ունեցող կոտորածի համատեքստում մի քանի դիտարկում պետք է իրականացնել:

Մարդ չգիտի էլ՝ իր ներսն հոշոտող ո՞ր մի հարցի շուրջ իր մտահոգություններն արտահայտի, ո՞ր մի հարցն իր համար գլխավոր գլուխկոտրուկ դարձնի, ո՞ր հարցն ընկալի որպես առաջնահերթ՝ խորհելու, հետևություններ անելու համար: