Մյունխենում եվրաընտրյալները հոտնկայս ծափահարում են «Եվրոպայի փրկիչ», իր երկիրը աղետի եզրին հասցրած Զելենսկուն, որը երկար ճառով բացատրում է, թե որն է Եվրոպայի շահը: Նույնիսկ առաջարկում է եվրոպական առանձին բանակ ստեղծել:
Լատենտ ու պատենտ, իշխանական տաշտամանից օգտվող պնակալեզ «փսևդոարևմտանիկոլամետնե՛ր», պողոսներ ու պետրոսներ, ձեզ մեծ ավետի՜ս:
Վերջապե՜ս, 2010 թիվ, 5-նոց մատոռով, 15 հազարանոց «Ռենջ Ռովերը» մեր հզոր ու դուխով Նիկոլը «վազվրատ» արեց:
Մյունհենի անվտանգության կոնֆերանսի շրջանակներում, ԵՄ ընդլայնմանը վերաբերյալ պանելային քննարկմանն էի հետևում, որին մասնակցում էր Ալբանիայի, Հյուսիսային Մակեդոնիայի վարչապետները և ԵՄ ընդլայնման հարցերով հանձնակատարը:
Մեր նպատակը պետք է լինի ոչ թե մարդկանց մեծամասնության հետ հոգեբանական ռեզոնանսի մեջ մտնելն ու նրանց համար պարզունակ, հաճելի ու, երբեմն էլ, ոչ ցենզուրային բառեր օգտագործելով միավորներ հավաքելը, այլ մարդկանց իրատեսություն և մտածել սովորեցնելը:
Հասանելիությունը համաշխարհային տեխնոլոգիական ձեռքբերումներին՝ հնարավորություն է, սակայն ոչ մի դեպքում երաշխիք չէ, որ դու կկարողանաս դրանք տեղայնացնել և ունենալ բարձր զարգացում։
Մի անհարմար հարց տամ. եթե ուղեվարձը 150 դրամ ա, իսկ փողոցի թելսելի սարքը 50-դրամանոց չի ընդունում՝ մենակ 100, 200 ու 500 դրամանոցներ ա ընդունում ու մանրն էլ չի վերադարձնում, ո՞նց կարելի ա 150 դրամով 150-դրամանոց տոմս առնել։ Էդ ֆոկուսը ո՞նց են անում։
Քիչ առաջ Գերմանահայոց Կենտրոնական խորհրդի վարչության նախագահ Ջոնաթան Շփանգենբերգը բացառիկ տեղեկություններ հայտնեց առ այն, թե ովքեր են իրականում մասնակցել Մյունխենում Նիկոլ Փաշինյանի հետ հանդիպանը և ովքեր մերժել նրան։
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...