Արևմտյան և թուրքական ամբողջ պրոպագանդան ցնծում է սիրիական իրադարձություններով, հիմնականը Եվրոպայի էներգետիկ դիվերսիֆիկացիան է գազի տեսքով՝ Կատարից, և Թուրքիայի «պատմական» տարածքների «ազատագրումը»: Թուրքիայում ցնծությունն այն աստիճանի է հասել, որ խոսում են 82-րդ նոր նահանգի մասին՝ Հալեպ կենտրոնով:

Քանի որ Փաշինյանի սուտ խոսելն առավել տպավորիչ, առավել հիշարժան է դառնում, երբ խոսքը վերաբերում է ճանապարհաշինության, շինարարության վերաբերյալ խոստումներին (շատ ավելի աղետաբեր դեպքերի վերաբերյալ ստախոսությունը, ցավոք, այնքան էլ չի տպավորվում), և քանի որ կարճ ժամանակ առաջ կառավարության նիստում նա վրդովված խոսում էր այն մասին, որ խոստացված ժամկետներում որևէ կառույցի կամ ճանապարհի շահագործման չհանձնելը նշանակում է, որ ինքը սուտ է խոսում, ապա ստիպված ենք հերթական անգամ արձանագրել, որ նա սուտ է խոսում։

COP29-ի ավարտից անմիջապես հետո Ադրբեջանը դատարան է ուղարկում Բաքվում ապօրինաբար պահվող Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության և մյուս ռազմագերիների դատական գործերը...

Արևմուտքը Ռուսաստանի դեմ պատերազմում անցնում է հին փորձված մեթոդին՝ քանդել Ռուսաստանը ներսից: Սպանվել է ՌԴ ԶՈՒ ռադիացիոն, քիմիական և կենսաբանական պաշտպանության զորքերի պետ, գեներալ-լեյտենանտ Կիրիլովը. հայտարարության մեջ նշվում է, թե իբր այդ գործողությունն արել է ՈՒկրաինայի անվտանգության ծառայությունը...

Եթե մենք ունենայինք գոնե մի փոքրիկ փշուր հասարակական գիտակցություն ասվածից, Ուկրաինայում, Վրաստանում և ամենուրեք կատարվող ամեն ինչում պետք է տեսնեինք, որ բոլոր հարցերը լուծվում են բացարձակ կամ, երբեմն էլ, հարաբերական ուժով, բայց՝ միայն ու միայն ուժով։

Բոլորով սկսում ենք վերլուծել «մեր սրտի վարչապետի և վարչապետուհու» ամուսնության հարցը և ներկայացնում ենք առաջարկներ. ա) նրանք ամուսնանում են ԶԱԳՍ-ում, բ) նրանք ամուսնանում են եկեղեցում, գ) նրանք ամուսնանում են և մեկում և մյուսում, ե) շարունակում են մնալ նույն կարգավիճակում:

Մենք հո գիտենք չէ՞, որ Թուրքիան Սիրիայում Ռուսաստանի անվտանգությանը և շահերին վերջին շուրջ 2 շաբաթվա ընթացքում լրջագույն հարված հասցրած պետություններից մեկն է, եթե ոչ նրանցից ամենագլխավորը: Ի՞նչ եք կարծում, եթե մենք դա գիտենք, Պուտինը չգիտե՞, Ռուսաստանը չգիտե՞… Իհարկե, գիտե, բայց Ռուսաստանի անվտանգային հրամայականները և աշխարհաքաղաքական շահերը պահանջում են դեռ շարունակել «սիրախաղը», առնվազն չգնալ լավ զինված (այդ թվում՝ արդիական և գերարդիական սպառազինությամբ), թվակազմով ՆԱՏՕ- ում երկրորդ, աշխարհում հինգերորդ բանակն ունեցող Թուրքիայի հետ ռազմական առճակատման: Բայց ես հավատում եմ, որ այդ օրը գալու է…

Որովհետև Ամանորին քիչ ժամանակ է մնացել, ճիշտ պահն է Ձմեռ պապին նամակ գրելու: Ես, իհարկե, Ձմեռ տատի եմ, բայց առայժմ մի երկու տարի ևս՝ ազատություն վայելող, մինչև թոռնիկներս նամակ գրել սովորեն...

Արցախյան պատերազմի երկրորդ օրն էր, որ կամավորագրվելու հարցով դիմեցի զինկոմիսարիատ։ Դռան մոտից ճանապարհեցին․ «Հորեղբայր, խնդիր չունենք, ձեր պատրաստակամության համար էլ շնորհակալ ենք, բայց թե կռվելու ձեր տարիքը վաղուց անցած բան է»։

Երբ Նիկոլ Փաշինյանը, բան ու գործ թողած, անդրադառնում է սափրվելու կամ ատամները լվանալու ժամանակ ջրի ծորակ բաց թողնելու փաստին, դա խոսում է նրա իրական արժեհամակարգի ու քաղաքական նիհիլիզմի (ոչինչ գոյություն չունի, ամեն ինչ անիմաստ է) գերդոզավորվածության մասին...