Շուրջ 2 տարի առաջ Հայաստանում բնակվող Հնդկաստանի քաղաքացին անհայտ ծագումնաբանություն ունեցող և ՀՀ քաղաքացի հանդիսացող անձանցից ավտոմեքենա գնեց: Վերջիններս հնդիկից գումարը վերցրեցին, սակայն ավտոմեքենան չանվանափոխեցին:

Հիսուս, Քեզ ենք գալիս ուրախությամբ: Իմ հանդեպ ունեցած ձեր հրճվանքը օրը օրին պետք է հարստացնի ձեր կյանքը: Այսուհետև այդպես կլինի:

Բարեսե՛ր Տեր, ընդունիր զավակներիդ աղոթքն առ Աստված:

Սամվել Վարդանյանի նկատմամբ «ավտոբուսի գործով» այսօրվա դատական նիստը բառիս բուն իմաստով բացառիկ էր։

Ելնեմ հավաքեմ տերևներ ցաված ՈՒ դափնեպսակ հյուսեմ ես մի պերճ, Տանեմ հագցնեմ Քիրսին խռոված Թաքուն մրմնջամ՝ կգանք, դու իմ խի՜ղճ...

Իմ դպրոցական տարիներին Չարենցը էլ ժողովրդի թշնամի չէր, այլ մեծ պոետ էր, հանճար, հայ գրականության երախտավոր: Նրան փողոց էին նվիրել, դպրոց, կիսանդրի, տուն-թանգարան, անգամ մի ամբողջ քաղաք՝ Սևանի ճանապարհին...

Ոմանց այս ամենը կարող է մղձավանջային երազ թվալ կամ երազում տեսած մղձավանջ, որին ոչ մի կերպ պետք չէ հավատալ: Ոմանց էլ կարող է թվալ, թե Միացյալ Նահանգների, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և ԱՄՆ- ի գլխավորած հավաքական Արևմուտքի կազմում գտնվող առավել ռազմատենչ մի քանի այլ պետությունների ռազմաքաղաքական ղեկավարները պարզապես խելագարներ են, որոնք եթե հոգեբույժի կողմից ստուգվեն, «գժի թուղթ» կստանան: Բայց, խնդրում եմ հավատացեք, նրանք հոգեկան հիվանդներ չեն՝ նշված ախտորոշման մասնագիտական, բժշկագիտական իմաստով:

Վերջին շաբաթների ընթացքում շատ ենք լսում դանակահարությունների կամ գնդակահարությունների մասին։ Հայաստանում փաստորեն ստեղծվել է մի իրավիճակ, որտեղ աճում է թե՛ ոստիկանների, թե՛ հանցագործությունների թիվը։ Սա լավագույնս ապացուցում է, որ Հայաստանի իրավապահները կարգ ու կանոնը պահելու համար չեն, այլ լոկ նիկոլի և նրա խմբակի անվտանգությունն են ապահովում ու անհամաչափ ուժ են գործադրում խաղաղ ակցիայի մասնակիցների նկատմամբ։

Շարունակվում է ապաշնորհ ապիկարների, պատեհապաշտ պատուհասների ու «բեդովլաթ» բախտախնդիրների բենեֆիսը:

Լույս է տեսել «Ռոսլին» արվեստի հանդեսի հերթական համարը։