Հե՜յ, պետականապաշտության դիմակի տակ ծպտված հայրենքանդ, անպատիվ, անդեմ, անարժանապատիվ, նյութապաշտ արարածներ, այդ դիմակն այլևս չի պաշտպանում ձեզ, այլևս նրա տակից երևում է մանկուրտի ձեր դեմքը։
Մեծ Բրիտանիան ընդունում է ՀԱՊԿ-ին անդամակցությունը սառեցնելու Հայաստանի որոշումը՝ որպես այդ երկրի ինքնիշխան իրավունք և աշխատելու է եվրաատլանտյան դաշնակիցների հետ՝ աջակցելու Երևանին ռուսական պատասխան սպառնալիքների դեպքում, հայտարարել է ՄԹ զինված ուժերի փոխնախարար Ջեյմս Հիպպին։
Պատերազմը կանգնացնելու 2020 թ. նոյեմբերի 9/10 Եռակողմ հայտարարությունը կարդացե՞լ եք:
Եղած-չեղածը 9 նախադասություն է:
Եթե կարդացել եք` կասե՞ք, թե որտեղ է գրված, որ ռուս խաղաղապահները, այդ փաստաթղթով պարտավորություն են ստանձնել պաշտպանել Արցախի բնակչությանը:
ՈՒզում եմ հասկանալ Կոնսերվատորիայի ուսանողներին «քլնգելու» իմաստը, 2018-ից կադրեր հրապարակելու իմաստը։
Ամենահետաքրքիրն ու «ծիծաղելին» այն է, որ նման կադրերի տակ ուսանողներին «քլնգում» են 2018-ին ամենաակտիվ «նիկոլ» գոռացողներից շատերը...
Ովքեր էին 1920 թվականին դիմավորում կարմիր բանակին, իսկ թուրքերի հարձակումների ժամանակ բանակում քարոզում, որ զենքերը վայր դնեն, որովհետեւ թուրք զինվորներն էլ են իրենց նման աշխատավորների զավակներ...
Այսպիսով, այս անգամ թշնամին հարձակվեց ոչ թե Հայաստանի սահմանամերձ բնակավայրի, այլ ուղիղ մայրաքաղաք Երևանի Պետական կոնսերվատորիայի վրա։
Թշնամին և՛ Արցախում է ոչնչացնում հայկակական մշակույթը, և՛ Հայաստանում...
Կարգավորման խնդիրը հարկավոր է ամեն գնով վերադարձնել 2020 թ. նոյեմբերի 10-ին կայացված եռակողմ ձևաչափ։ Մնացած հանգուցալուծումները շատ ավելի վատ ավարտ են ունենալու։ Կարգավորման դիստանցիոն մեխանիզմները տարածաշրջանում չեն աշխատում, և սա չնայած նրան, որ Ռուսաստանն է այսօր հայտնվել դժվարին վիճակում։ Վերջին երկու տարիների արևմտյան անպտուղ ջանքերը (խաղաղություն՝ Արցախից վերջնականապես հրաժարվելու դիմաց) որևէ էական առաջընթաց չարձանագրեցին անգամ 29.8 հազարի փափագով «հերոսանալ» ձգտող Հայաստանի իշխանության համար։
Այսօրվա մեր պետական ու ազգային քաղաքականությունները ուղիղ գծով զուգահեռներ ունեն 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի առաջին տասնամյակներում մեր վերնախավի կողմից կյանքի կոչված տկարամիտ քաղաքականություն կոչեցյալի հետ։
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...