Արցախի ապագան մեծապես կախված է այն բանից, թե ինչպես ենք մենք, որպես ժողովուրդ վերաբերվում հայկական երկրորդ պետության ղեկավարների թշնամական բանտարկության մեջ գտնվելու հանգամանքին։
Եթե 2020-2022 թթ. մեզ ասվում էր, որ «Զանգեզուրի միջանցք» կոչվածը 2020 թ. նոյեմբերի 9-ի (10-ի) չգիտեմինչի ինչ-որ երևացող կամ չերևացող կետի պարտադրանք է, ապա այժմ Էրդողանն ու Ալիևը բացեիբաց հայտարարում են, որ «Զանգեզուրի միջանցքը» Հայաստանի ԽՈՍՏՈՒՄՆ Է:
Որպեսզի Հարավային Կովկասում ուժային բալանս հաստատվի, որտեղ մեր գոյաբանական շահերը որևէ կերպ հնարավոր կլինի գոնե մասամբ բավարարել, ՌԴ խաղաղապահ առաքելությունը Ադրբեջանում պետք է մնա, իսկ դրա համար այնտեղ պետք է հստակ անվտանգային ու կենցաղային երաշխքիների ներքո ու ՌԴ-ի երաշխավորությամբ բնակվեն հայեր. բարդ բան եմ ասում, բայց առանց դրա չի կարող լինել:
Եթե երկու խոսքով ներկայացնելու լինենք «Վալդայում» Պուտինի նշանավոր ելույթը, ապա կարող ենք այն բնութագրել որպես ուժի դիրքից Արևմուտքին ուղղված աշխարհակարգը փոխելու և այն ավելի անվտանգ, արդարացի ու բոլորի համար իրավունքների հավասարություն ապահովող դարձնելու պահանջ։
Հայաստանը դառնում է անձայն, անտեսակետ պետություն։ Սա չափազանց վտանգավոր է. մոտավորապես այդպիսին էր Արցախը վերջին 9-10 ամիսների ընթացքում, ինչը բերեց աղետի։ Ես ունեմ ծանր մտավախություն, որ նույն ճանապարհով այժմ գնում է Հայաստանը։
Ի՛մ որդիներ. տեսեք, որ անգամ տագնապի պահին ձեր առաջին քայլը Աստծուն օրհնելը լինի: Նախքան ձեր աղաղակը, ձեր նեղության մեջ բարեբանեք ու օրհնեք Տիրոջը. անգամ այն ժամանակ, երբ տագնապները պաշարեն ու սաստիկ նեղեն ձեզ:
Մի՛ դատեր և մի՛ դատապարտեր զիս, Տէր` ըստ անբաւ զազիր գործոց իմոց, և մի՛ կացուսցես զիս ընդ այլսն որք զայրացուցին զքեզ. այլ ընդ փառաւորեալսն փառաւորեա, և ընդ պսակեալսն պսակեա, և ընդ բերկրեալսն ուրախացո։
Ներկայումս բոլոր սերերը բանտվել են,
չէի ասի, թե միայն քեզ եմ սիրում, իմ հայրենիք,
որովհետև շաբաթ-կիրակի քեզ սիրում եմ թոռնիկներիս նման,
երկուշաբթի՝ իմ չապրած կյանքի գնով եմ սիրում...
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...