Ցանկացած գոյություն ու կյանքի հարատևում բազմաբալանս գործունեության արդյունք է։
Դա վերաբերում է և՛ անհատին, և՛ մարդկանց տարբեր մասշտաբի խմբերին, մի խոսքով, բոլոր տեսակի մարդկային համակարգերին։
«Հուսով եմ՝ Հայաստանը նույնպես կգնա Ուկրաինայի ճանապարհով և կհակադարձի Ռուսաստանին»։ Օրեր առաջ այսպիսի ցանկություն էր հայտնել ամերիկացի կոնգրեսական Ջեքի Սփեյերը...
Կետերով բացատրեմ Փաշինյանի նոր ստորագրած փաստաթղթի հետևանքները, որով ճանաչվում է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը (հետևանքներն են, ոչ թե՝ բուն փաստաթուղթը)։
Ինչո՞ւ է պետք պայքարի նոր ձևաչափ, և որն է ճիշտ ճանապարհը:
Անունը դնենք կոմիտե, հարթակ, դաշինք. միայն թե՝ սկսենք։ Շատ մեծ է հավանականությունը, որ Հայաստանում սկսվի պետականության անզուսպ փլուզում՝ Արցախի դատարկման ինտենսիվությամբ։
Ոնց որ թե տեղավորվեցինք հա՞... տեղավորեցինք: Արցախը տեղավորեցինք:
Առանց անուն դնելու պետության գործառույթի մեծ մասը իրենց վրա վերցրած կամավորներին ու սրտացավ հայրենակիցներին, ես ինքս էլ եմ Արցախցի ընկերներիս իմ փոքրիկ հարկի տակ տեղավորել:
Ահա այս տեսքն ունեն Հայոց պատմության նոր դասագրքերը: Թշնամիները միշտ են փորձել խեղաթյուրել հայ ժողովրդի պատմությունը, «գիտական» շրջանակներում մեզ ջնջել աշխարհի հիշողությունից, անգամ տարածաշրջանի գենետիկ քարտեզից:
Հին Հռոմում կար Տրիումֆ երևույթը։ Հիմա դրա նման մի բան է պառադը, բայց Տրիումֆի իմաստը չունի։
Տրիումֆի ժամանակ հատուկ գերիներ էին լինում, ովքեր Տրիումֆին, որպես գերի մասնակցելուց հետո, երբեմն փրկագին վճարելով ազատ էին արձակվում։
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...