Եթե Ռուսաստանին Թուրքիան ասում է, որ ինքն ավելի անկախ խաղացող է դարձել, ապա Արևմուտքին ասում է, որ ինքը խաթարում է Ռուսաստանի շահերը հետխորհրդային տարածքում։ Սա այդպիսի «երկակի աթոռ» է, իսկ Թուրքիային դա բավական լավ է հաջողվում։
«Հայերն ամենաշուտն այլասերվող, նորն ընդօրինակող ու ոգևորվող ազգն են ԽՍՀՄ տարածքում, Սովետմիությունը քարուքանդ անելու համար պետք է սկսել հայերից, Արևմուտքի կոյուղին առաջինը բաց թողնել այնտեղ»,-ասել է Ամերիկայի Կենտրոնական հետախուզական վարչության երբեմնի ղեկավար Ալան Դալեսը:
Էրդողանական վարչախմբից եկող «դրական» ազդակներն ավելացան ևս մեկով․ օրերս Թուրքիայի նախկին վարչապետ Բինալի Յըլդըրըմը Բաքվի բարբարոսական վարչախմբի պարագլխին նվիրեց Կոնստանդնուպոլիսը նվաճած օսմանյան սուլթան Մեհմեդ Բ-ի սրի կրկնօրինակը։
«Փյունիկ» կենտրոնի գողտրիկ սրահում հրավիրյալներն էին, արդի հայ ստեղծագործ մտավորականության հանրահայտ դեմքերը, որոնց տագնապը անէացավ քիչ անց. գիրքը հյուրընկալորեն դարսված էր ամբիոնում և սպասում էր իր ընթերցողներին։
Ինձ թվում է՝ երբ համատեղության կարգով նախագահ աշխատող դաշնակահար ՀՀՇ-ականը վերադառնա Հայաստան, նրան շատ ծանր խոսակցություն է սպասում իր գործատուի հետ։ Չէ՞ որ դաշնակահարին պաշտոն էին տվել, որ դաշնամուր նվագի, հյուրերին զվարճացնի, իսկ նա՞...
Եթե հանրային սպասելիքները համընկնում են պետության ազգային ու պետական շահերին, ապա ստեղծվում է իդեալական իրավիճակ պետության բնականոն զարգացման և ներքին համերաշխության ու կայունության ապահովման համար:
Հանգիստ թողեք իմ քաղաքական բոբիկությունն ու տգիտությունը: Ես երբե՛ք ոչինչ չեմ թաքցրել: Իմ թրքահաճո կեցվածքը դրսևորել եմ տասնամյակներ շարունակ տարբեր թերթերում գրածս հրապարակումներում, իսկ հետո արդեն՝ սեփական ՀԺ-ում:
Երեկ բոլորը՝ տաքսիստից սկսած մինչև օքսֆորդավարտ հայաստանցիներ, խոսում էին Ալիևի հայտարարությունների մասին. «Ալիևն ասաց՝ Զանգեզուրի միջանցք լինելու է, տարածքային պահանջներ դրեց Հայաստանի նկատմամբ, ասաց՝ Ղարաբաղի հարցը փակ է և այլն»։
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...