Մալյանի «հանցանքը»

Լայվով հետևում էի «Նիկոլաե Չաուշեսկուի գործով» Մալյանի արդարացման դեմ դատախազի բողոքի քննությանը վերաքննիչ դատարանում (այս գործով Մալյանին պաշտպանում է միայն իմ գործընկեր Աթանեսյանը)։

Խոսում էր բողոք բերած դատախազը։ Նա երկար-բարակ մեջբերումներ էր կատարում տարբեր եվրոփաստաթղթերից, փորձում էր ցույց տալ, որ Մալյանի արածը նույնական է այսինչ ու այնինչ նախադեպային գործերի փաստերին։

Մեկ էլ ականջս ծակեց մի միտք։ Ասում է՝ (միտքն եմ փոխանցում, ոչ թե բառերը) Մալյանը գովաբանել է ՖԱՇԻՍՏՆԵՐԻ հետ համագործակցած անձանց նկատմամբ հանրային պարսավանքի կոշտ միջոցների կիրառումը հետպատերազմական Ֆրանսիայում, ու դա համարում է Մալյանի «հանցանքը» հաստատող փաստ։

Պիտի շնորհակալ լինենք, որ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ ջարդարարներին դիմադրություն ցույց տված հայերին գովաբանելը դեռ հանցակազմ չի պարունակում։

Դեռ։

Որ սենց գնա՝ կարծում եմ, շատ չի տևի։

Ռուբեն ՄԵԼԻՔՅԱՆ

Մեկնաբանություններ