1901 թ․ Բանաստեղծը տպագրեց «Պոետն ու Մուսան» պոեմը։ Դա դառնությամբ ու հուսահատությամբ առլեցուն, «անհաս փառքի ճամփայի» տատասկների կամ, ինչպես գրել է նամակներից մեկում՝ «մռայլ ու տափակ, մանր ու չնչին» իր օրերի մասին ստեղծագործություն է։ Այդտեղ Հովհ․ Թումանյանն ունի այսպիսի տողեր․
Ահաբեկման միջոցով Իրանին կապիտուլյացիայի պարտադրելու ծրագիրը ձախողվեց։ Այժմ նա արագ ելքի ճանապարհ է փնտրում այն ծուղակից, որում ինքն է հայտնվել։
ԱՄՆ ֆինանսների նախարար Սքոթ Բեսեթը հայտարարել է. «Մենք գնում ենք էսկալացիայի, որպեսզի հետո գնանք դեէսկալացիայի»։ Արագ հաղթանակը և ահաբեկման մարտավարությունը չաշխատեցին...