Հայտարարություն

Որպես «Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության ղեկավար՝ լիովին և անվերապահորեն պաշտպանում եմ փաստաբան Վարազդատ Հարությունյանի առաջարկը։
Հայաստանում քաղբանտարկյալների առկայությունը ազգային ամոթ է և վտանգավոր նախադեպ. դա ոչ միայն խաթարում է մարդու հիմնարար իրավունքները, այլև կործանարար հետևանքներ ունի մեր պետականության ու ժողովրդավարության համար։
Քաղբանտարկյալների ազատ արձակման պահանջը ունի երկու առանցքային նշանակություն.
1. Հումանիստական․ մենք չենք կարող հանդուրժել, որ քաղաքացիները բանտարկվեն իրենց քաղաքական համոզմունքների համար։ Դա բռնապետական մտածողության, ոչ թե ժողովրդավարության նշան է։
2. Քաղաքական․ քանի դեռ երկրում կան քաղբանտարկյալներ, Հայաստանում չի կարող լինել օրինական, մրցակցային և լեգիտիմ ընտրական գործընթաց։ Եթե այս իրավիճակը շարունակվի, ապա 2026-ի ընտրությունները նախապես կխաթարվեն և կկորցնեն իրենց արժեքը։
Հետևաբար, ընդդիմադիր բոլոր ուժերը պարտավոր են հասկանալ, որ սա այլևս ոչ թե կուսակցական կամ անձնական հարց է, այլ պետական ու համազգային խնդիր։ Քաղբանտարկյալների ազատության պահանջը պետք է դառնա այն նվազագույն ընդհանուր հարթակը, որի շուրջ ընդդիմությունը կձևավորի պայքարի միասնական ճակատ։
«Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցությունը կոչ է անում բոլոր ընդդիմադիր ուժերին դադարեցնել անիմաստ տարաձայնությունները և կոնսոլիդացվել այս առանցքային խնդրի շուրջ։ Մեր կուսակցությունը պատրաստ է իր ողջ ներուժով ծառայել այդ միասնական պայքարին։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

«Դեմոկրատական այլընտրանք» կուսակցության նախագահ

Հեղինակի նյութեր

• Բռնության շղթան՝ խորհրդարանից մինչև փողոց
• «Պետականակենտրոն» ընդդիմության քաստիգ
• Փաշինյանի կեղծ երկընտրանքը՝ վասալիտետ կամ պատերազմի սպառնալիք
• Փաշինյանի բազմաշերտ փակուղին
• Հոկտեմբերի 25-ին կայացած ՏԻՄ ընտրությունները բացահայտում են Հայաստանում հաստատված ավտորիտարիզմի նոր մակարդակը
• «Կանխարգելիչ» ռեպրեսիաներ. Փաշինյանը պատրաստվում է նոր ընտրությունների
• Փաշինյանի «գլխացավանքը»
• «Երրորդ փորձի» առասպելը
• Ինքնիշխանությունը չի չափվում բառերով. TRIPP-ի թաքնված ռիսկերը
• ՏԻՄ ընտրություններն ու Փաշինյանի ավտորիտար «ախորժակը»
• «Ժողովրդավարության» անունից՝ ընդդեմ ժողովրդավարության
• Փաշինյանի ռուսական «նահանջը». ռազմավարական շրջադա՞րձ, թե՞ ժամանակ շահելու մարտավարություն
• Երբ պատմության վերաշարադրումը դառնում է քաղաքական ալիբի
• Քաղաքական պատասխանատվության դեֆիցիտը. Ղազախստանի և Հայաստանի համեմատությունը
• Օխլոսի «արքան» պատերազմից հետո դարձավ կոլոբորանտ
• Ի՞նչն է Ուայթ-Քեյնին տարել Մայր Աթոռ
• Ինչո՞ւ է շտապում Ալիևը
• Ադրբեջանցի զինծառայողի «աննկատ զբոսանքը»՝ մինչև Շաքի
• «Արևմտյան Ադրբեջանի» օրակարգը տեղափոխվում է ՄԱԿ․ ո՞ւր է Փաշինյանի «անշրջելի խաղաղությունը»
• ԵԽԽՎ զեկույցը․ ապտակ՝ Փաշինյանի իշխանության լեգիտիմությանը

Մեկնաբանություններ