ՌԴ ԱԳՆ խոսնակ Մարիա Զախխարովան, անդրադառնալով Վլադիմիր Սոլովյովի աղմկահարույց հայտարարությանը, ասել է, թե բազմոցային վերլուծաբանների կողմից այն սադրիչ կերպով ներկայացվել է որպես Ռուսաստանի պաշտոնական դիրքորոշում: «Նախ, դա լրագրողի կարծիք է, և «Սոլովյով Լայֆ» մասնավոր հեռուստաալիքով այն իրականում ձևակերպվել է որպես հարց։ Մեր երկիրը և Հարավային Կովկասի ու Կենտրոնական Ասիայի ժողովուրդները պատմականորեն կապված են բարիդրացիական հարաբերություններով»,- նշել է նա։               
 

Պարոն Պուտին, թույլ մի տվեք, որ Թրամփը նվաստացնի Ձեզ, ԱՄՆ-ը՝ Ռուսաստանին, ինչ էլ որ արժենա թույլ չտալու գինը

Պարոն Պուտին, թույլ մի տվեք, որ Թրամփը նվաստացնի Ձեզ, ԱՄՆ-ը՝ Ռուսաստանին, ինչ էլ որ արժենա թույլ չտալու գինը
16.01.2026 | 11:31

Արժանապատվությունը կյանքից էլ վեր է

ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփը Ռուսաստանին, նրա ղեկավարությանը հմտորեն պահում է իր ուկրաինական կարթի կեռիկի վրա, իսկ այդ կեռիկի վրա նույնիսկ որդ չէ, այլ փուչիկ… Հիմա էլ մեկ նալին, մեկ մեխին խփող Թրամփն ամերիկյան լրատվամիջոցներին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ Զելենսկին արգելակում է խաղաղ գործընթացը, և ռուսական որոշ լրատվամիջոցներ դա ներկայացրել են յուրովի:

Նկատենք՝ Թրամփը չի ասել, որ հենց Զելենսկին կամ միայն Զելենսկին է արգելակում խաղաղ գործընթացը, քանի որ նա նախկինում նմանաբնույթ, թեև այս դեպքում արդեն հանիրավի մեղադրանք ներկայացրել է նաև Մոսկվային՝ այդ առումով քանիցս իր հիասթափությունը հայտնելով ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինից, և բացառված չէ, որ առաջիկայում ևս դարձյալ նույն կերպ վարվի: Բայց, ահա, ռուսական պաշտոնական դիրքորոշումն արտահայտող ԶԼՄ-ներից, օրինակ, ТАСС-ը գրել է , որ Կրեմլը համաձայն է ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփի դիրքորոշման հետ, որ հենց Վլադիմիր Զելենսկին է արգելակում Ուկրաինայի հարցով խաղաղ գործընթացը, ընդ որում, որպես այդ հայտարարության հեղինակ ներկայացնելով Ռուսաստանի ղեկավարի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովին:

Մինչդեռ Թրամփի հայտարարությամբ ոգևորվելու փոխարեն, Կրեմլն այսօր պետք է նրանից խստորեն պահանջի դադարեցնել միջամտությունն ինքնիշխան պետություններ և իր դաշնակիցներ Իրանի և Վենեսուելայի ներքին գործերին, ինչպես նաև նրանց նկատմամբ ռազմական ագրեսիայի սպառնալիքները և այդ ուղղությամբ այժմ գործնականում կատարվող նախապատրաստությունը: Ավելին. ոչ միայն պետք է պահանջի, այլև, Չինաստանի հետ միասին, պետք է ռազմաքաղաքական հակազդեցության կոշտ միջոցներ ձեռնարկի՝ ԱՄՆ-ի կողմից Իրանի և Վենեսուելայի գրավումը, իսկ ավելի վաղ Վենեսուելայի շրջափակումը թույլ չտալու համար, ինչպես նաև տնտեսական արդյունավետ միջոցներ պետք է ձեռնարկեր՝ Միացյալ Նահանգների կողմից նշված պետություններին տնտեսապես խեղդելը թույլ չտալու համար: Չգիտեմ՝ ժամանակը վերը նշվածների առումով գուցե արդեն բաց է թողնված…

Տեսեք ինչ են հայտարարում և գործնականում անում Թրամփը, Միացյալ Նահանգները: ԱՄՆ-ի նախագահը, ըստ էության, հայտարարել է, որ Արևմտյան կիսագունդը պատկանում է իրեն, իր կենսական շահերի և ազդեցության գոտին է, և ինքն այնտեղ չի հանդուրժելու Ռուսաստանի խաղերը, Ռուսաստանի, Չինաստանի ազդեցությունը, ներկայությունը:

ԱՄՆ-ը գործնականում ու հետևողականորեն վարում է Արևմտյան կիսագնդից Ռուսաստանին վռնդելու, վտարելու, ոտքի տեղ և նույնիսկ դրա իրավունքն ունենալուց զրկելու քաղաքականություն, որպեսզի Մոսկվային զրկի այնտեղ իր տնտեսական շահերն ունենալու և պաշտպանելու, Արևմտյան կիսագնդի մի շարք պետությունների հետ փոխշահավետ տնտեսական համագործակցության հնարավորությունից, ինչպես նաև Վենեսուելայում և Կուբայում ավիաբազա կամ ռազմածովային ուժերի բազա ունենալու երազանքից անգամ:

Վերոնշյալի մասին են վկայում վերջերս միջազգային իրավունքի կոպտագույն խախտմամբ ԱՄՆ-ի ռազմական ագրեսիան Ռուսաստանի դաշնակից Վենեսուելայի նկատմամբ, նրա նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյի և վերջինիս տիկնոջ գերեվարումը, Թրամփի, ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոյի և այլոց միմյանց հաջորդող ռազմական ագրեսիայի սպառնալիքները ՌԴ մեկ այլ դաշնակցի՝ Կուբայի հասցեին:

Եթե Վենեսուելան չընդունի ԱՄՆ-ի գաղութը կամ նույնիսկ մասը լինելու Թրամփի պահանջն ու պայմանները, և ԱՄՆ-ը լայնածավալ պատերազմ սկսի Վենեսուելայի դեմ, ինչով, ըստ էության, սպառնում է լատինաամերիկյան այդ պետությանը, և ինչի հավանականությունը մեծ է, եթե Վենեսուելան ընկնի, ապա հաջորդը կարող է Կուբան լինել, որտեղ ԽՍՀՄ-ը, իսկ նրանից հետո ԽՍՀՄ-ի իրավահաջորդ Ռուսաստանը Կարիբյան ճգնաժամի արդյունքում ու դրանից հետո պարտություն կրեցին ԱՄՆ-ից (ԽՍՀՄ-ը ստիպված եղավ իր միջուկային հրթիռներն արագորեն հեռացնել Կուբայից, ինչից հետո ԱՄՆ-ը, խախտելով ԽՍՀՄ-ի հետ պայմանավորվածությունը, իր միջուկային զենքը վերադարձրեց Թուրքիա, ըստ որոշ տեղեկությունների, նույնիսկ չհանեց այնտեղից), իսկ Ռուսաստանը զրկվեց Կուբայում դեռ ԽՍՀՄ ժամանակ հիմնված ռազմաբազայից:

Հիշո՞ւմ եք նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյի՝ Մոսկվա կատարած այցից ընդամենը մի քանի օր անց, 2018թ. դեկտեմբերի 10-ին ՌԴ օդատիեզերական ուժերի երկու Ту-160 («Белый лебедь») ռազմավարական նշանակության, միջուկային զենք կրելու հնարավորություն ունեցող ռմբակոծիչ–հրթիռակիրների վայրէջքը Վենեսուելայի մայրաքաղաք Կարակասի մոտակայքում գտնվող «Մայկուետիա» օդակայանում, ինչպես նաև այդ իրադարձության գովազդումը ռուսական ԶԼՄ-ների կողմից:

Վենեսուելայում Ту-160-երի վայրէջքը Մոսկվայի ռազմաքաղաքական աջակցության ժեստն էր Կարակասին, բա հիմա ո՞ւր մնաց այդ աջակցությունը… Հիմա Ռուսաստանի Ту-160-երը կարո՞ղ են վայրէջք կատարել Վենեսուելայում… Արտաքին ագրեսիվ քաղաքականություն վարող Թրամփն, օգտվելով Վենեսուելայի հարցում նախագահ Պուտինի պասսիվ, կրավորական արտաքին քաղաքականությունից, այնպես արեց, որ հիմա դա Մոսկվայի համար դառնա միայն երազանք:

Ռմբակոծիչների, մոտ 100 ռուսաստանցի օդաչուների դիմավորման արարողության ընթացքում Վենեսուելայի պաշտպանության նախարար Վլադիմիր Պադրինո Լոպեսն ասել էր, որ իր երկիրը «պատրաստ է հարկ եղած դեպքում պաշտպանվել մինչև վերջ»: «Associated Press» լրատվական գործակալության տեղեկացմամբ, ռուսական Տու-160 ռմբակոծիչները, ինչպես նաև ռուսական ռազմանավերը վերջին անգամ Վենեսուելա են ուղարկվել 2008թ.՝ Վրաստանի հետ ՌԴ պատերազմից հետո Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև առաջացած լարվածության շրջանում:

ԱՄՆ-ը բացառում է Ռուսաստանի՝ թեկուզ ապագայում Արևմտյան կիսագնդում որևէ ռազմաբազա ունենալու (առավել ևս՝ դրանցում միջուկային սպառազինություն տեղակայելու) հնարավորությունը, որտեղից միջուկային մարտագլխիկներով հրթիռները և միջուկային ռումբեր կրող ռմբակոծիչները, անհրաժեշտության դեպքում, շատ ավելի շուտ կարող են հասնել Վաշինգտոն և Նյու Յորք, ԱՄՆ-ի՝ ռազմավարական առումով կարևոր այլ քաղաքներ ու նահանգներ, քան ՌԴ տարածքից արձակվածները և օդ բարձրացածները:

Մինչդեռ, ԱՄՆ-ը, դեռ չհաշված այն, որ ՆԱՏՕ-ի անդամ և իր դաշնակիցներ Մեծ Բրիտանիան և Ֆրանսիան Եվրոպայում, Արևելյան կիսագնդում միջուկային սպառազինություն ունեցող պետություններ են, ոչ միայն պահպանում է իր ռազմաբազաներն Արևելյան կիսագնդում, ինչպես նաև իր միջուկային զենքն Արևելյան կիսագնդի մի շարք պետություններում՝ Թուրքիայում, Բելգիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Նիդեռլանդներում, ավելին՝ մտադիր է իր միջուկային զենքը տեղակայել կամ արդեն իսկ տեղակայել է նաև Մեծ Բրիտանիայում, այլև ՆԱՏՕ-ին Ֆինլանդիայի անդամակցությունից կամ, ավելի ճիշտ կլինի ասել, ՆԱՏՕ-ին Ֆինլանդիայի անդամակցությանը հասնելուց հետո Վաշինգտոնի և Հելսինկիի միջև 2025թ. ստորագրված պաշտպանական համագործակցության համաձայնագրով մտադիր է այնտեղ ունենալ տասնյակից ավելի ռազմաբազաներ:

Համենայն դեպս, վերոնշյալ պայմանագիրն ամերիկյան ուժերին հնարավորություն է տալիս մուտք գործել Ֆինլանդիայի 15 ռազմաբազա, այնտեղ զենք ու ռազմական տեխնիկա պահել, ընդ որում, նշված ռազմաբազաներից 5-ը Ռուսաստանին մոտ գտնվող ծայր հյուսիսում են, այսինքն՝ այնտեղից հրթիռները, այդ թվում՝ միջուկային մարտագլխիկներ կրող, կարող են Մոսկվա և ՌԴ այլ քաղաքներ հասնել գրեթե այն նույն արագությամբ, ինչ Ուկրաինայից, եթե Ուկրաինան դառնար ՆԱՏՕ-ի անդամ և այնտեղ տեղակայվեին ԱՄՆ-ի կամ Արևմուտքի միջուկային մարտագլխիկներով հրթիռները: Ինչպես տեղեկանում ենք ТАСС-ի հրապարակումից , ՆԱՏՕ-ն և Հելսինկին մտադիր են Ֆինլանդիայում գաղտնի կերպով տեղակայել միջուկային զենք:

Մինչդեռ, ինչպես գիտեք, Ուկրաինայի նկատմամբ երկուստեք բազմահազար զոհերի և ահավոր ավերածությունների հանգեցրած ՌԴ Հատուկ ռազմական գործողությունը սկսելու հիմնական պատճառներից մեկը ՆԱՏՕ-ին Ուկրաինայի անդամակցությունը և այնտեղ արևմտյան միջուկային հրթիռների տեղակայումը թույլ չտալն էր, քանի որ այդ դեպքում հրթիռները կարող էին Մոսկվա հասնել 5-7 րոպեում, ինչը ՌԴ հակահրթիռային պաշտպանությանը չի բավարարում դրանց արդյունավետ հակազդեցության, արձակված բոլոր հրթիռները չեզոքացնելու համար: Այլ կերպ ասած՝ ԱՄՆ-ը և Արևմուտքը մտադիր են շախմատային խաղում ՌԴ-ին մատ անել…

Եվ այս ամենին էլ գումարած այն, որ ԱՄՆ-ը մոտալուտ ու լայնամասշտաբ պատերազմով սպառնում է ՌԴ դաշնակից և Հայաստանի բարեկամ ու հարևան Իրանին, մտադիր է այնտեղ հասնել իշխող վարչակարգի տապալման, Իրանում իշխանության գլուխ կարգել նախկին շահի որդուն և այդ երկրում ձևավորել իրեն ձեռնասուն, խամաճիկ ու Ռուսաստանին թշնամի իշխանություն:

Իսկ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը և Չինաստանի նախագահ Սի Ծինփինն ինչպես Վենեսուելայի, այնպես էլ Իրանի հարցում լռում են: Վաղը կարող է շատ ուշ լինել…

Շարունակելի

Արթուր Հովհաննիսյան

Դիտվել է՝ 320

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ