Մի՞թե այս այրող խորշակին լուծում չկա

Մեր իրականությունը գնալով անտանելի է դառնում։ Ցավալի է, որ մեր երկրում կան մարդիկ, որոնք կարող են օգնել միմյանց և դրանով նպաստել իրենց և մեր երկրի բարգավաճմանը, սակայն, թաղված լինելով խոր բարդույթների մեջ, իրար զրկում են բարիք գործելու հնարավորությունից։ Այսպես երկիրն էլ զրկվում է իր նվիրյալներից, և բարին օր օրի պակասում է մեր հրաշք հայրենիքից, ինչի հետևանքով այն վերածվում է սոսկ տարածքի։ Կարծես մեծ խավար է պատել մեր հոգիներին և երկիրը վերածել է սև ամպեր արտադրող գործարանի։

Այսպես է նաև լեզվական դաշտում, քանզի հեռացել ենք մեր ինքնության լուսավոր արժեքներից և խոսակցությունները դարձրել ցածրորակ ճամարտակություն։ Էլ չասեմ անբովանդակ, հայհոյախառն ու ամբարտավան ճառերի մասին, որ հեղեղել են մամուլը, եթերը և բարձր ամբիոնները։

Սիրելինե՛րս, մի՞թե այս այրող խորշակին լուծում չկա: Վերջապես դո՛ւրս եկեք այս քանդող համակարգից և ձևավորեք մեր ազգային արժեքների վրա հիմնված վեհ գաղափարներ։ Քանզի այսպես միայն դուք կարող եք վեհանալ և վեհացնել։

Վանո Դադոյան

Մեկնաբանություններ