Կամ թշվառություն, կամ էլ արտագաղթ

Արտագաղթն այն թեման է, որի շուրջ իշխանությունների և ընդդիմության վեճը հարատև է: Ընդդիմադիրները միշտ իշխանությանը քննադատում են երկիրը թալանելու և դատարկելու մեջ: Իշխանությունները բերում են առաջավոր Եվրոպայի փորձը և որոշակի ցինիզմով հակադարձում են, թե մարդիկ ոչ թե ընդմիշտ երկրից հեռանում են, այլ ընդամենը տեղաշարժվում են` աշխարհի այլ անկյունում ավելի եկամտաբեր աշխատանք գտնելու նպատակով:

Եթե անկեղծ լինեմ, դեռ չեմ հանդիպել գնացողի, որը վերադառնա, եթե նույնիսկ գործերը հաջող ընթացքի մեջ չեն: Այնուամենայնիվ, չեմ ուզում մտնել ընդդիմության ու իշխանության պոլեմիկայի մեջ և կանգ եմ առնելու վիճակագրական տխուր մի փաստի վրա:

Անցած տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ հացի սպառումը Հայաստանում նվազել Է 2.3 տոկոսով։ Հաց օգտագործում են անգամ աղքատները` իրենց զրկելով մյուս «շռայլություններից»: Եթե հացի սպառումը նվազել է, ապա առաջին տրամաբանական վարկածն այն է, որ վերջին մեկ տարում բնակչության թիվը պակասել է: Իհարկե, չի բացառվում, որ բնակիչները մնացել են տեղում, սակայն, ասենք, ընտանիքը երկու հացի փոխարեն այժմ գնում է մեկը: Եթե իշխանություններին այս վարկածը կբավարարի, թող առաջնորդվեն դրանով: Միայն թե,այդ պարագայում դժվար կլինի ընտրություններում թվեր «նկարելը», որովհետև աղքատացող հասարակությունը, որպես կանոն, քվեարկում է իշխանության դեմ:

Սարգիս ԱՐԾՐՈՒՆԻ

Մեկնաբանություններ