Մեր՝ 80-ականների շարժման սերնդի ներկա վիճակը

Ձեռքը ծնոտի տակ հենակ դարձրած փնթփնթում ենք՝

- Մեր էշ խելքին ասա. է՜՜...

Սա նշանակում է վերջ, վերջակետ:

Հասել ենք:

Գիտակցում ենք, որ այսօրվա վիճակի պատասխանատուն ու մեղավորը մեր սերունդն է:

ՈՒրեմն հարկավոր է սթափվել:

Մեզանից լավ ոչ ոք չգիտի մեր թույլ տված սխալները:

Տալիս ենք կատարվածի ընդհանուր քաղաքական գնահատականը և սկսում նոր պարբերությունից:

Բայց ո՛չ երբեք նոր էջից...

Այնքան խելք ունենք, որ մեր ձեռքով փլատակնեի վերածած մեր երազանքների տաճարից, գոնե մի մատուռ կարող ենք հավաքել ու թողնել այս սերնդին:

Այս սերնդին մենք պարտք ունենք:

Այս սերունդը, մեր էշ խելքի պատճառով կատարած սխալների համար իր կյանքով վճարեց:

Իսկ մեր էշ խելքն էլ տանում, կապում ենք մեր հավաքական գիտակցության ամենահեռավոր ախոռում:

(Աստված չտա, բայց դե. հայ ենք, մի օր հաստատ էլի պետք է գալու...):

Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ