Հիմա պոռնկածինների հոգին երևի խաղաղվել է, որ Արցախը թուրքին է մնացել

Երբ Արցախի գոյությունը մազից կախված վիճակում էր, և իրապես մտահոգ մարդիկ առաջարկում էին օրակարգ բերել Գյուլիստանի պայմանագիրն ու փորձել Արցախը Ռուսաստանին միացնելու միջոցով փրկել այն, մեկ էլ տեսնում էիր՝ թե՛ Հայաստանից, թե՛ սփյուռքից, բառիս բուն իմաստով՝ անհոգի ու անուղեղ լրբերի ոհմակներ հարձակվելով տվյալ կարծիքը հայտնողի վրա ու նրան «ռսաստրկության» մեջ մեղադրելով՝ «ազգանվեր» ելույթներով միմյանց հերթ չտալով՝ ամենանողկալի պիտակավորումներով վիրավորում էին վերջինիս։

Հիմա դրանց՝ այդ պոռնկածինների հոգին երևի խաղաղվել է, որ Արցախը թուրքին է մնացել։

Ես այն կարծիքին եմ, որ նման մարդկանց, ովքեր ազգի գոյության շարունակականությանը միտված բախտորոշ պահերին՝ իրենց քաղաքագետների ու հայրենասեր անհատների տեղ դրած, աքլորացած կեցվածքով մոլորեցնում են ժողովրդին և նրան ողբերգության առաջ կանգնեցնելուց հետո լեզուները համապատասխան տեղը մտցրած շարունակում անհոգ ապրել՝ պիտի գտնել ու հրապարակավ հանրության առաջ «Լինչի դատաստանի» ենթարկել։

Տիգրան ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ