Երկրի չափերն ու հզորությունը մեծանալու հետ միասին մեծանում է աշխարհի լուրջ գործերին խառնվելու շանսը, որն էլ բերում է պատասխանատվության ու լրջության աճի։
Թույլը չի մասնակցում իսկական լուրջ գործերի, դրա համար էլ չգիտի, թե ինչ բան է լուրջը, որ լինի այդպիսին։
Եթե չկան լուրջ գործեր ու, հետևապես էլ, լրջություն, ապա ասպարեզ է բացվում անպատասխանատու պատեհապաշտների համար։
Բնական օրենքով էլ թուլությունը ծնում է նոր ու ավելի անընդունելի թուլություն։
Հակառակ դեպքում էլ, նույն օրենքով, ուժը ծնում է ավելի մեծ ուժ, որն էլ իր հետ բերում է պատասխանատվություն և լրջություն։
Դեպի լրջություն գնալու հնարավոր ճանապարհ է լուրջ մարդկանց իրենց առաջնորդ դարձնելը։
Հակառակն էլ, լավագույն դեպքում, տեղում դոփելն է, իսկ ավելի հավանականը՝ նահանջն ու անկումը։
Պավել Բարսեղյան