Քսանն ու 20-ը

-1-

Քսան աղբաման քանդեց:

Ուտելիք չգտավ:

Սով է հայրենիքում:

-2-

Քսան աղբաման քանդեց:

Մինչև հասավ իր նստարան-քնատեղին:

Զբաղված էր:

Նեղ է հայրենիքը:

-3-

Քսան աղբաման քանդեց:

Վերջին աղբամանում

ցորեն կար ծիլ տված:

Դաշտերն ամայի էին:

-4-

Քսան աղբաման քանդեց:

19-ում կուչ եկած մի արծիվ կար:

Երկինքն իրերի սլացքներից զարմացել էր:

-5-

Քսան աղբաման քանդեց:

18-ում խոսող տիկնիկ գտավ:

Ասում էր՝ ճամփաները դրախտ են տանում:

-6-

Քսան աղբաման քանդեց:

17-ը դատարկ էր,

16-ը՝ Նեռի թիվ,

15-ը՝ հարցական:

Հարցական հայրենիք:

-7-

Քսան աղբաման քանդեց:

14-ը իր ծննդյան օրն էր:

Դատարկ:

Անխիղճ հայրենիք:

-8-

Քսան աղբաման քանդեց:

Ամեն օր օղու կիսատ

շիշ կար 13-ում:

Խմում ու երգում էր՝

անո՜ւշ հայրենիք:

-9-

Քսան աղբաման քանդեց:

12-ը դատարկ էր, բայց ժպտում էր:

Ասաց՝ քնի՛ր իմ մեջ,

երեկվա պես տեղդ զավթել են:

-Իմ տունն իմ հայրենիքն է:

-10-

Քսան աղբաման քանդեց:

11-ի տակը չկար:

Անտակ, անիմաստ օրերը անցան:

-11-

Քսան աղբաման քանդեց:

10-ը սոված էր, 9-ը՝մրսած:

Կրակ վառեց 9-ի մեջ,

ստվարաթղթով լցրեց 10-ը:

Երջանկության շուրջպար բռնեց

աղբամանների հետ:

-12-

Քսան աղբաման քանդեց:

8-ը... 8-ը լաց բերեց,

8-ը... 8-ը ժպիտ բերեց:

8-ը հայրենիք բերեց:

-Հայրենի՜ք:

Հիշեց ու լռեց:

-13-

Քսան աղբաման քանդեց:

Քսան կռունկ անցան գլխավերևով:

7-ը թառեց 7-րդ աղբամանի պռնկին:

Հարցական նայեց աչքերի մեջ:

Հարցը հասկացավ,

պատասխանեց՝ չգիտեմ:

-14-

-Ի՞նչ էր հարցնում կռունկը,-

հարցրեց 6-րդ աղբամանը:

-Ո՞րն է, բաբո՛,մեր հայրենիք:

-Ի՞նչ պատասխանեցիր:

-Ասի՝ չգիտեմ:

-15-

Քսան աղբաման քանդեց:

5-ի թափոնը զարմանալի էր.

փշրված ապակի, մանրահատակ,

դռան դատարկ փեղկ,

գաջի կտորներ

և տանտիրոջ անվան ցուցանակը:

-16-

Քսան աղբաման քանդեց:

4-ը ծիծաղում էր:

Մարդը շվարել էր,

երբ աղբամանը խոսեց.

-Գնա ուրիշ փողոց, գնա ուրիշ քաղաք,

մեկ է, մեր մեջ ավելցուկ չես գտնի:

-17-

Քսան աղբաման քանդեց:

3-րդում ձեռնոցը ձեռքից ընկավ,

գործիք էր՝աղբամաններում

կյանք տեսած:

-18-

Քսան աղբաման քանդեց:

2-րդը ասաց՝

առաջինը քեզ է սպաում,

առաջինը մեր հրամանատարն է:

-19-

Քսան աղբաման քանդեց:

1-ը հրամայեց՝ լցվե՛ք:

-20-

Քսան աղբաման քանդեց՝

բերնեբերան լցված,

թարմ ուտեստներ էին ամանորյա.

խոզի բուդ, հնդկահավ,

օղի՝ ինչքան ուզես:

Հերրթով վայելեց 1-ից 19-ը:

20-ում քարտեզն էր իր աննման երկրի:

Կուշտ կերած-խմած փորին

փաթաթեց քարտեզը,

որ չմրսի երկար-երկար

ճամփա գնալուց,

որ հայտնվի նոր դարաշրջանում,

նոր տեղանքում,

նոր օրերում:

Նորայր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ