(և ինչու սա քաղաքական, ոչ թե տեխնիկական ընտրություն է)
Վերջին շրջանում ակտիվորեն առաջ է մղվում թեզը, թե ամերիկյան փոքր մոդուլային ատոմակայանները (SMR) կարող են փոխարինել Հայաստանի գործող ատոմակայանը։ Սակայն սա ավելի շատ քաղաքական օրակարգ է, քան էներգետիկ ռեալիզմ։
Հզորության անհամեմատելիություն
Մեծամորի ԱԷԿ-ի հզորությունը՝ ~440 ՄՎտ։
ԱՄՆ-ում առաջարկվող SMR-ների մեծ մասը ունի 50–300 ՄՎտ հզորություն։Սա հաստատվում է ԱՄՆ Էներգետիկայի նախարարության (DOE) և NuScale-ի պաշտոնական տվյալներով։
SMR-ները նախատեսված չեն ազգային բազային էներգիայի համար։ Միջազգային ատոմային էներգիայի գործակալությունը (IAEA) SMR-ները դիտարկում է որպես
-հեռավոր շրջանների,
-արդյունաբերական համալիրների,
-լրացուցիչ հզորության աղբյուր,
ոչ թե երկրի էներգահամակարգի ողնաշար։
Ռուսական առաջարկները ռազմավարական առումով այլ դասի են
Ռուսաստանը առաջարկում է VVER-1000 և VVER-1200 ռեակտորներ՝
-1000–1200 ՄՎտ հզորությամբ
-արդեն շահագործվում են Ռուսաստանում, Բելառուսում, Թուրքիայում, Չինաստանում
ԱՄՆ SMR-ները դեռ փորձարարական են
ԱՄՆ-ում չկա գործող կոմերցիոն SMR, իսկ NuScale նախագիծը 2023–2024 թթ. սառեցվեց բարձր գնի պատճառով։
Տնտեսական ռիսկերը թաքցվում են քաղաքական հայտարարությունների տակ
SMR-ների մեկ ՄՎտ-ի արժեքը ներկայումս ավելի բարձր է, քան խոշոր ռեակտորներինը։ Մի քանի մոդուլ կառուցելը նույն հզորությանը հասնելու համար՝
-թանկ է
-կառավարման տեսանկյունից բարդ
Հայաստանի էներգետիկան աշխարհաքաղաքական ճակատ է։ ԱԷԿ-ը ապահովում է երկրի էլեկտրաէներգիայի մոտ 30–35%-ը։ Այն փոխարինել տեխնոլոգիայով, որը
-չունի շահագործման պատմություն
-չունի բավարար հզորություն
-կախված է արտաքին քաղաքական կամքից
- սա ոչ միայն էներգետիկ, այլ նաև քաղաքական ռիսկ է։
Ստելլա ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ