Նիկոլական ուզուրպատորների ու նրանց սպասարկող «ընդդիմադիրների» մասնակցությամբ տիեզերական մասշաբի խայտառակություն բեմադրած և այն «խորհրդարանական ընտրություններ» որակած հովակիմյանական կրկեսը պետք է շատ արագ մոռացության մատնվի ու հետին պլան մղվի...
Նա վերադարձավ արձակուրդից իր մեյմունների հետ միասին և հիմա գնալու է մինչև վերջ՝ առանց սահմանների, առանց խղճի, առանց կարմիր գծերի:
Նա այլևս կորցնելու ոչինչ չունի, իսկ դա ամենավտանգավորն է...
Նախ արձանագրենք անվիճելի ճշմարտությունը․ երբ երկրի օրենսդիր մարմնում իսպառ բացակայում են պետական մտածողությունը, փաստարկված խոսքն ու ժողովրդական լեգիտիմությունը, քաղաքական մնացորդացը գործի է դնում սեփական զինանոցի միակ «պայթուցիկը»՝ սադրանքը, ցինիզմն ու Մայր Աթոռի դեմ պատվիրված զրպարտանքը...
Նիկոլն առհասարակ ամեն բան անում է բոլշևիկների նման։ Այսպես, «գործի» է լծում լյումպենին, պայմանական ասած, «կուլակաթափում» է, պետականացնում է մասնավոր սեփականությունները...
Անկախ այն բանից, որ անխտիր բոլոր մարդիկ ու տարբեր մասշտաբի մարդկային խմբերը ձգտում են իրենց կյանքի հնարավորինս բարգավաճ և որակյալ հարատևման, դա բոլորին չէ որ հաջողվում է իրարից տարբերվող մարդկանց հատկությունների և կյանքի համար անհրաժեշտ ռեսուրսների սահմանափակության պատճառով...
Մինչև 1918 թվականը Թիֆլիսը Կովկասի միասնական ու զարգացած կենտրոնն էր՝ յուրօրինակ մի «Սիլիկոնյան հովիտ», մինչդեռ Երևանը դեռևս թույլ ու հետամնաց գավառ էր...
Մահմեդականների համար սրբազան Մեքքա քաղաքում Սաուդյան Արաբիա-Թուրքիա-Պակիստան եռյակի կնքած դաշինքը առայժմ դեռ թղթի վրա է, սակայն ցուցիչ է, որ ԱՄՆ-ի ուժի պրոյեկցիան Մերձավոր Արևելքում լրջագույն խնդիրներ ունի, իսկ իրանականն՝ ընդհակառակը՝ աճել է...