Քաղպայմանագրայինների ծաղկաձորյան այսօրվա քարոզարշավի դրվագներից մեկը մի հին անեկդոտ հիշեցրեց:
Խմած-անջատված մի մարդ բարձրանում է ավտոբուս:
«Բարև, ավտոբուսի ժողովուրդ»,- ասում է:
Ձեն-ձուն չկա:
«Ավտոբուսի ժողովուրդ, բարև»:
Էլի ոչ մի ձեն:
«Էս կարող ա՞ տրամվայ եմ նստել»,- ինքն իրեն քրթմնջում է հարբածը:
Հիմա կերած-անջատվածինն է:
«Ժողովուրդ ջան, ում ենք ընտրում 20-26-ի՞ն»:
Մի քանի դժկամ-անհասկանալի արձագանք:
«Չէ, տենց չեղավ: Էրեխեք, հլը միացեք. ում ենք ընտրում 20-26-ի՞ն»:
Էլի՝ ոչ իր ուզած արձագանքը:
«Կարող ա՞ ուրիշ տեղ եմ էկել…»:
Լրիվ անեկդոտ է սա, մարդկանց էլ «Ուրախ ավտոբուսի» ուղևորների տեղ է դրել, «սրտիկ» ցույց տա՝ ծափիկ ստանա: Վաղն էլ էս խելքով ռազմական շքերթ է ընդունելու: Բայց դա արդեն լրիվ այլ անեկդոտ է:
Լիլի Մարտոյան