Նորից ամառ

Նորից հունիս,

մի նոր ամառ,

նույն կանաչն է

նույն ծառերը,

երկնի շուրթը

կտցահարող թռչունների

նույն խաղերը:

Նորից ամառ,

մի նոր հունիս,

նույն արևն է,

նույն լուսինը,

հավերժության հեռուներից

աչքով անող

նույն աստղերը:

Ոչինչ, ոչինչ չի փոխվել,

նույնն է, նույնն է, նույնը,

ես եմ կորցրել միայն

անցած տարվա հունիսի

կրակոտ ու հրացոլք,

խենթորեն տաք

գույնը:

Լիլի Մարտոյան

01.05.2016

Հեղինակի նյութեր

• Երբ ուղեղը հիվանդանում է, տրամաբանությունը արձակուրդ է գնում
• Քաղաքացիակա՞ն, թե՞ «Քանդարարական պայմանագիր»
• Ձեռքը ձեռք է լվանում, երկու ձեռքը՝ «խաղաղություն»
• «Նավթահանքերի գեներալները»
• Մուկը, Կարասն ու Մայր մեղուն
• Ֆեյսբուքյան առօրյա. 14 տարի առաջ և հիմա
• ժամացույցը միացված է. դարակազմիկ պարտիա է խաղարկվելու
• ՀՀԿ-ն լքում է ընտրասպարեզը
• Ժողվարչապետից՝ «քլունգի մատերիալ»
• Քյանդրբազություն՝ երկու լարի վրա
• Անքննելի են ծրագրերը Կրեմլի
• «ՈՒրախներն ու հնարամիտները»՝ ընդդեմ «գիտակների»
• Պատասխան քայլի իրավունքը «սպիտակներինն» է
• Երեսփոխանաց ընտրություն
• Ավանակին նժույգից տարբերել, փաստորեն, չսովորեցինք
• Թափառախումբը գնում է ղռեր
• «Գաղափարը՝ մեզնից, յուղ վառելը՝ ձեզնից»
• Ռաբիսը՝ քաղաքական կատեգորիա
• Լեթարգիական թմբիր՝ արթնացումի վիրահատական ելքով
• Ոնց էլ շպրտես՝ կատվի նման թաթերին է կանգնում

Մեկնաբանություններ