Սկսվում է պայքար մանդատի համար
Լավ, Ռուբեն Հայրապետյանը հրաժարվեց մանդատից: Գորդյան հանգույցը հատվեց մի հարվածով` Հերման վան Ռամպոյին վաղը երբ ներկայացնեն «Հարսնաքարում» կատարված սպանությունը, չեն կարող չասել, որ մանդատը վայր դրեց պատգամավորը, ում պատկանում է «Հարսնաքարը»: Երբ դուրս գան Ազգային ժողովի առաջ բողոքի ցույցի, չեն կարող չհասկանալ, որ հասցեն սխալ են ընտրել` Ռուբեն Հայրապետյանը մանդատը վայր է դրել: Ընդհանրապես այս մի քանի օրում կուտակված թույնի, չարության ու մոլեռանդության մեջ արդեն թվում էր, որ զոհված բժիշկն ու նրա մահը 64-րդական դեր ունեն, կարևորը Ռուբեն Հայրապետյանի մանդատն է, որի համար հայտարարված էր մրցույթ` ով ավելի շատ կխփի, նա ամենամեծ պարգևը կստանա:
Ընդհանրապես այս մի քանի օրերի իրադարձությունների մեջ շատ քչերը նկատեցին կամ չնկատեցին էլ, որ յուրաքանչյուրը ներկայացրեց ինքն իրեն, իր հավակնությունները, իր մարդկային տեսակն ու հոգեբանությունը: Վահե Ավետյանի մահը և Ռուբեն Հայրապետյանի անձը դարձան հայելի, որ երևակեցին ով ով է, ով ինչ գին ունի: Ով ինչ է ուզում, ով ինչ է երազում: Ով ինչքանով է իր նկրտումները արժանիքներ կարծում ու սեփական անձի պանծացումը արդարության համար պայքար ձևակերպում: Սովորաբար այդպես են ապրում չկայացած մարդիկ, այդպիսին են նաև չկայացած հասարակությունները:
Հիմա ի՞նչ: Արդարությունը հաղթանակե՞ց:
Քաղաքացիական հասարակությունը (ասեմ, որ երբեք չեմ հասկացել` ովքեր են այդ հասարակությունը մարմնավորում և ինչպես, բայց համարյա միշտ իմացել եմ` ինչ գնով) Հայաստանում իր ակտիվում ևս մի հաղթանա՞կ ավելացրեց` համարյա Մաշտոցի պուրակ:
Թե՞ քրեաօլիգարխիկ համակարգը փլուզվեց:
Վաղվանից հանցագործությունների կտրուկ նվազու՞մ է գրանցվելու:
Բոլորը քաղաքակիրթ ու հանդարտաբարո՞ են դառնալու:
Հայաստանի տարածքում ծեծկռտուքներ ու սպանություններ չե՞ն լինելու:
Սպառվե՞ց քաղաքական օրակարգի թիվ մեկ խնդիրը:
Իսկ Վահե Ավետյանի համար, համոզված եմ, միևնույն է:
ԱՆԱՀԻՏ ԱԴԱՄՅԱՆ
Հ.Գ. -Եվ, այնուամենայնիվ, եթե ինչ-որ մեկը հանկարծ ու որոշի համեմատել «Առագաստն» ու «Հարսնաքարը», թող սպասի մինչև հետաքննության ավարտն ու դատավարության ավարտը: Եզրակացությունները հուզական դաշտում և եզրակացությունները ռեալության մեջ իրենց հիմքում տարբեր ելակետեր են ունենում, բայց կարևորը, միևնույն է, վերջակետն է: Այս պատմության ոչ մեկնակետը, ոչ վերջակետը Ռուբեն Հայրապետյանինը չեն:
Հեղինակի նյութեր
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
