Ապրիլի 17-19-ին Անթալիայում անցկացված դիվանագիտական ֆորումին Վրաստանը մասնակցել է ամենաբարձր` վարչապետի մակարդակով, Հայաստանն ու Ադրբեջանը՝ պառլամենտների ղեկավարների մակարդակով։
Սա հարմար առիթ էր հայ-թուրքական սահմանի հարցը բարձրացնելու առումով, ինչու՞ չի օգտագործվել այն։
Ավելին, Էրդողանը այդ ֆորումի ընթացքում հայտարարություններ է արել, այսպես կոչված, «Միջին միջանցքի»՝ ԹՐԻՓՓ-ի կարևորության մասին, սա էլ հայ-թուրքական սահմանի մասին է, չէ՞:
Ալիևի օգնական Հաջիևն էլ ֆորումի ժամանակ, հայկական կողմին մխիթարելով, ասել է, որ հայ-ադրբեջանական դիալոգը շարունակվում է, և կարևոր հարցերի վերաբերյալ մոտակա ամիսներին կարող են նորություններ լինել:
Տեսնես՝ էդ ի՞նչ հարցեր են, կարծես Վաշինգտոնում Թրամփի քավորությամբ խաղաղության կենաց է ասվել, ցորեն ու վառելիք ենք ներկրում Ադրբեջանով, մի «ահռելի»` 950 դոլարի ապրանք էլ Հայաստանից է Ադրբեջան արտահանվել, բայց Հաջիևը ինչ-որ կիսատ հարցերի մասին է ակնարկում:
Իրանի ու ԱՄՆ-ի միջև պատերազմը դեռ ավարտված չէ:
Խառն ենք, շատ խառը, այն աստիճան, որ ինքներս մեզ չենք հասկանում, քուչի կռիսական խաղերի մեջ ենք, բոլորին պիտի ֆռռացնենք։
Ի տարբերություն մեզ՝ աշխարհն ու մեր հարևանները ամեն ինչ ավելի լավ են հասկանում ու անում:
Այս ամենի ֆոնին գալիք պառլամենտական չընտրությունները իրենց էությամբ նման են գյուղապետի ընտրությունների։
Թոշակներից ու բամբասանքներից անդին՝ ոչ մի քննարկում։ Իսկ հարևան գելերը ժպիտով հետևում ու սպասում են որսի հարմար ստարտին:
Արա Արայան