Մի՛ քնիր, Սիբիլլա, արթնացի՛ր ու տե՛ս՝
դեռ որքան դաժան-տարաժամ մահ ու ավերում պիտի
սփռվի վաղվա աղոտ դաշտերում, ինչքան աղետ ու
պատերազմ են դեռ նենգախեղելու տարի ու տարածք...
Նա սոսկում է մեր մտածումից, փախչում՝ մեր ուրվականից. զբաղվե՞նք նրանով։
Նրանով զբաղվել՝ նշանակում է ո՛չ թե մեր «մոլորված եղբայրները» դարձի բերելու փորձ անել, այլ․․․ տակավին, երկա՛ր ժամանակ կապիկ խաղացնել...
Այդ գիշեր Նիկոլը հերթական երազը տեսավ։
Գանձասարում էր։
Չէր հասկանում՝ ինչպես էր հասել այնտեղ։ Մութ էր, բայց վանքը լուսավոր էր՝ առանց որևէ արհեստական լուսավորության...
Մեկ տարուց ավելի չէի գրում։ Յոթանասուն յոթիս էի մոտենում։ Կարծում էի վերջ` դբա մահն եմ գնում։ Մեկ էլ, թե ո՞նց` բառը բառի ետևից եկավ ու նախադասությունները գլորվեցին զուլալ առվի պես...
Մի Ղարաբաղ, մի հոգնած տանկ, ու մի տանիք,
Երկնքի տակ, երկրի վրա՝ մի Հայրենիք,
Աշխարհի մեջ, աշխարհից դուրս՝ օր դռնփակ,
Մի առավոտ, որ ապրում է տանիքի տակ...
Հորմուզի նեղուցը, որը միացնում է Պարսից ծոցը Օմանի ծոցին և Արաբական ծովին, իրենից ներկայացնում է երկրագնդի ամենանեղ, սակայն ռազմավարական տեսանկյունից ամենակարևոր ջրային անցումներից մեկը: Ամենանեղ հատվածում ընդամենը 21 մղոն (մոտ 39 կմ) լայնություն ունեցող այս միջանցքը դարեր շարունակ եղել է կայսրությունների բախման թատերաբեմ, իսկ ժամանակակից աշխարհում ձեռք է բերել գլոբալ «խցանման կետի» (Chokepoint) կարգավիճակ, որից կախված է համաշխարհային էներգետիկ անվտանգությունը...