Ուրեմն մի գաղտնիք բացեմ:
Երբ սկսեցի հետաքրքվել քաղաքականությամբ, չափազանց ռոմանտիկ պատկերացումներ ունեի: Իսկական «լիբերալ-իդեալիստ» էի ու կարծում էի, որ կարող եմ փոխել աշխարհը...
Երեկ խեղճ Գառնիկ Իսագուլյանը գնաց գերեզմանի դուռ և բարեհաջող հետ եկավ. «Շանթ» հեռուստաընկերությունը հրավիրել էր նրան եթեր բանավեճի մի յուրահատուկ ամերիկացու հետ...
Վարդգեսը բալկոնում նստած սուրճ էր խմում, մեկ էլ բարձր փռշտաց։ Էդ պահին դիմացի շենքի էլեկտրիկը, որ եկել էր հաշվիչները փոխելու, շենքի լույսերն անջատեց, որ սկսի փոխել հաշվիչները...
Հնարավոր թյուրըմբռնումներից խուսափելու համար, սկզբից ևեթ փաստեմ՝ չեմ կարդացել Ալինա Պողոսյանի «Նապաստակի գլուխներ հագած» վեպը։ Ասելիքս էլ բացարձակ ստեղծագործությանը չի առնչվում...
Երբ Նիկոլը սկսում է սահմանել, թե որն է պետությունը, փորձում իր նվազ երևակայությամբ էդ թեմայով մեկնաբանություններ անել, անդրադառնալ գաղափարաբանական խորքային հարցերին, լուսահոգի Լոկը սկսում է նարդի խաղալ...
ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում Մերձավոր Արևելքն ընդունված է անվանել բարդ և դժվար գոտի։ Մերձավոր Արևելքը բարդ ու դժվար է նրա համար, քանի որ էթնիկ և կրոնական բազմազանությունը թույլ չի տալիս որևէ «դրսի» ուժի լիակատար վերահսկողություն...
Քիչ առաջ Յութուբում աչքիս ընկավ մի գեղեցիկ տեսահոլովակ՝ «Արցախի ժառանգության կանչը. Դիզակի Մելիք Եգանի ապարանք» վերնագրով (տեղադրվել է երեկ՝ յութուբյան «ԲԵՎԵՌ/BEVER» ալիքում)...
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...