2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից անցել է վեց տարի։ Այդ օրը շատ ծանր ու դաժան օր է մեր պատմության մեջ, բայց դրանից հետո ոչ պակաս ցավոտ օրեր ենք ունեցել, տեսել Արցախի էթնիկ զտումը...
Անհատապաշտությունը, որը ի վերջո հենց կռապաշտության է վերածվում, աղետալի է պետության համար։ Չի՛ կարելի մի կուռքը փոխարինել մեկ այլ կուռքով, որովհետև երկուսի դեպքում էլ վերջնարդյունքը նույնն է լինում...
2020թ. նոյեմբերի 9-ից հետո, երբ արդեն ստորագրվել էր ՌԴ-Հայաստան-Ադրբեջան եռակողմ հայտարարությունը զինադադարի վերաբերյալ, դեռևս կային հայկական ջոկատներ ու մարտիկներ, որ շարունակեցին պայքարը...
Հայաստանի հանրության մի զգալի մասի համար Արցախի կորուստը ցավ չէ, նրանք դա թեթև են տանում։ Նրանց համար իրենց պաշտոնը, ապրուստը, փող աշխատելու հնարավորություննները, ուտել-խմելն ավելի կարևոր են, քան հայրենիքի մի մասի կորուստը...
Նկատե՞լ եք, թե ինչ հաճույքով ու ոգևորությամբ են քպականներն ու իրենց պարագլուխը շեշտում, որ Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչումն այլևս Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականության օրակարգում չէ...
Ուրեմն, քաղաքացին Yandex-ի հեռախոսահամարով տաքսի է պատվիրում: Նա Yandex-ից SMS հաղորդագրություն է ստանում և տեղեկանում, որ տաքսին գալու է 3 րոպեից: Տաքսին չի գալիս ո՛չ 3, ո՛չ 10, ո՛չ էլ 20 րոպեից...
Իհարկե տնօրենների, ուսուցիչների վարքագծի մասով շատ մտահոգիչ բաներ կան, ու կոնկրետ դեպքը գուցե իրականների մեջ ամենաանմեղը կթվա, բայց իմ ասելիքը կնոջ մասին չէ, այլ տղամարդու...
Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրներում՝ Հորդանանում, ԱՄԷ-ում, Բահրեյնում, Քուվեյթում, Իրաքում, Սաուդյան Արաբիայում, Իսրայելում, ԱՄՆ դեսպանատները տարածել են անվտանգության սպառնալիքների վերաբերյալ նախազգուշացումներ...