Վաշինգտոնը պետք է խոստովանի իր համար անցանկալի ճշմարտությունը. Վլադիմիր Պուտինը Սիրիայի հարցում ճիշտ մոտեցում ունի՝ գրում է National Review-ն: «Ամերիկյան վարչակազմին դժվար է հրապարակավ Ռուսաստանին և Իրանին աջակցելը, սակայն նվազագույնը, որ կարող ենք անել, լուռ աջակցելն է,- գրում է հոդվածի հեղինակ Ջեյ Հալենն ու ավելացնում,- մենք պետք է դադարենք անդադար քննադատել Ռուսաստանին՝ Սիրիայում գործողությունների համար, և հրաժարվենք գործողություններից, որ կարող են խանգարել նրան»: Վլադիմիր Պուտինի գործողություններին հավանություն տալը մեկն է այն երեք անհարմար ճշմարտություններից, որը Բարաք Օբամայի վարչակազմը պետք է ընդունի սիրիական հակամարտության լուծման համար: Երկրորդ՝ եթե Սադամ Հուսեյինն ու Մուամար Քադաֆին մնային իշխանության, Մերձավոր Արևելքն ավելի անվտանգ ու կայուն կլիներ:Երրորդ՝ իրական արտաքին քաղաքականությունն այժմ գաղափարախոսությունից կարևոր է: Սիրիական ճգնաժամը հասել է այնքան լուրջ մակարդակի, որ ԱՄՆ-ն այլևս չի կարող իրեն թույլ տալ գաղափարապես գրավիչ որոշում կայացնել: Ելնելով այս ճշմարտություններից՝ հեղինակը եզրակացնում է, որ անհրաժեշտ է կանգնել Սիրիայի նախագահ Բաշար Ասադի կողքին: «Ասադին աջակցելը նշանակում է խոստովանել, որ մեր գաղափարախոսական նպատակներին հասնել հնարավոր չէ, և միայն իրապաշտությունը կարող է օգնել հասնել մեր ռազմավարական նպատակներին»,- կարծում է հեղինակը: