Պետք չէ պահանջել ժողովրդից այն, ինչ դու ինքդ չես կարող անել

Ինչպես հասկացնենք մեր մտքի գիգանտներին, որ ինչքան էլ տևական ստրկությունը և դրա արդյունք ստրկամտությունը շատ վատ, նույնիսկ արգահատելի բաներ են, բայց, այնուամենայնիվ, լրիվ կոտորվելուց ու վերանալուց լավ են՝ հնարավոր վերածննդի իմաստով։

Վերջինս էլ մեր կյանքում տեղի ունեցավ Ռուսական կայսրության կազմի մեջ մտնելով և, հետագայում էլ, Խորհրդային Հայաստանի տեսքով։

Այն պատեհապաշտները, որոնք ասում են, թե լավ է մեռնել կանգնած, քան թե ապրել ծնկաչոք, տեղն եկած տեղը իրենք առաջինն են չոքում, հաճախ էլ՝ նույնիսկ առանց ստիպելու։

Պետք չէ պահանջել ժողովրդից այն, ինչ դու ինքդ չես ուզում ու չես կարող անել։

Իհարկե, աշխարհում մեծ տարածում ունի ուրիշի ձեռքերով կրակից շագանակ հանելը, բայց սեփական ժողովուրդը ուրիշ չէ։

Խելքին, պատեհ-անպատեհ, զոռ տալ էլ պետք չէ, քանի որ բեռի ծանրությունից մեկ-մեկ ճողվածք է առաջանում։

Պավել Բարսեղյան

Մեկնաբանություններ