Նիկոլի «ժողովրդավարությունը» «հաստատուն» քայլերով նույնանում է 2000-2008 թթ-ի հայաստանյան ավտորիտար իրականությանը

Դատարանը սահմանափակել է Էդգար Ղազարյանի խոսքը՝ կիրառելով վարչական վերահսկողություն: Էդգար Ղազարյանն իրավունք չունի մինչև գործի ավարտը հրապարակային կարծիք հայտնել դատավորների, քննիչների, դատախազների նկատմամբ:

Ավելորդ է ասել, որ նման ակտ կարող է կայացվել միայն ավտորիտար երկրներում:

Էդգարն իմ լավ բարեկամն է, և ես նրան ամուր աջակցություն եմ հայտնում. Հայաստանում որևէ մարդ չի կարող քրեական հետապնդման ենթարկվել խոսքի, կարծիքի համար:

Ընդ որում, այս սկզբունքն ինձ համար գերակա է ու պատրաստ եմ նման դեպքերում անվերապահ աջակցել նույնիսկ գործիչների, ովքեր ինձ հակադիր դիրքորոշումներ են հայտնում:

Շատերը զարմացած են այն իրավական բեսպրեդելով, ինչը կիրառել են Էդգարի դեմ:

Ես, մեղմ ասած, զարմացած չեմ:

Նիկոլի «ժողովրդավարությունը» «հաստատուն» քայլերով նույնանում է 2000-2008 թթ-ի հայաստանյան իրականությանը, որի համար բնորոշիչ էր կայուն ավտորիտարիզմը:

Այդ տարիներին՝ 2004 և 2008թթ-ին, ես երկու անգամ ամիսներով կալանավորվել եմ՝ խոսք ասելու, քաղաքական դիրքորոշում ունենալու համար:

Այդ թվերին եթերային սահմանափակումներ չէին կիրառում, որովհետև եթերն, առանց այն էլ, ընդդիմության համար փակ էր:

Հիմա, Էդգարը, բարեբախտաբար, ազատության մեջ է ու բոլորս նրան զորավիգ պետք է լինենք՝ նրա ոտնահարված իրավունքները վերականգնելու հարցում:

Էդգարի դեմ հարուցված քրեական գործը պետք է կարճվի, ակնհայտորեն անմեղ մարդու նկատմամբ ապօրինի հետապնդում սանձազերծած քննիչն ու դատախազը պետք է ենթարկվեն պատասխանատվության:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Փաշինյանի քաղաքականության մերկացո՞ւմ, թե՞ աշխարհաքաղաքական «հետողորմյա»
• Գալյանի երկու սուտը՝ Արսեն Գևորգյանի մահվան ֆոնին
• Արսեն Գևորգյանի մահը իշխանության քաղաքական հետապնդումների, վրեժխնդրության ու քինախնդրության հետևանք է
• Բռնության շղթան՝ խորհրդարանից մինչև փողոց
• «Պետականակենտրոն» ընդդիմության քաստիգ
• Փաշինյանի կեղծ երկընտրանքը՝ վասալիտետ կամ պատերազմի սպառնալիք
• Փաշինյանի բազմաշերտ փակուղին
• Հոկտեմբերի 25-ին կայացած ՏԻՄ ընտրությունները բացահայտում են Հայաստանում հաստատված ավտորիտարիզմի նոր մակարդակը
• «Կանխարգելիչ» ռեպրեսիաներ. Փաշինյանը պատրաստվում է նոր ընտրությունների
• Փաշինյանի «գլխացավանքը»
• «Երրորդ փորձի» առասպելը
• Ինքնիշխանությունը չի չափվում բառերով. TRIPP-ի թաքնված ռիսկերը
• ՏԻՄ ընտրություններն ու Փաշինյանի ավտորիտար «ախորժակը»
• «Ժողովրդավարության» անունից՝ ընդդեմ ժողովրդավարության
• Փաշինյանի ռուսական «նահանջը». ռազմավարական շրջադա՞րձ, թե՞ ժամանակ շահելու մարտավարություն
• Երբ պատմության վերաշարադրումը դառնում է քաղաքական ալիբի
• Քաղաքական պատասխանատվության դեֆիցիտը. Ղազախստանի և Հայաստանի համեմատությունը
• Օխլոսի «արքան» պատերազմից հետո դարձավ կոլոբորանտ
• Ի՞նչն է Ուայթ-Քեյնին տարել Մայր Աթոռ
• Ինչո՞ւ է շտապում Ալիևը

Մեկնաբանություններ