Քաղաքապետը Ես եմ, վարչապետը՝ նույնպես
11.11.2026 | 12:27
«Քաղաքացիական պայմանագիր» ՓԲԸ-ի տնօրենների խորհուրդը, արտահերթ համապետական ընտրությունները, Սահմանադրության հանրաքվեն, Եկեղեցու կործանման, ԵԱՏՄ-Եվրամիություն, ՀԱՊԿ-ՆԱՏՕ օրակարգերը դեռ չմարսած, կենաց-մահու պայքար է սկսել Երևանի դիվանբաշու աթոռի համար։
Տիկնանց տիկին Աննա Հակոբյանի հոկտեմբերի 10-ի լայվը, մեղմ ասած, դատավճիռ էր, որը նա կարդաց Ավինյանի մասով: Վերջինս պատասխանատու է «ոչ ֆրենդլի» քաղաքի համար, պարտավոր էր լուծել խցանումների հարցը և չպետք է տրվեր գյորմամիշի պես շինթույլտվությունների տրամադրման գայթակղությանը։
Քաղաքային շշուկների համաձայն՝ Ավինյանի կարողությունը հասնում է հարյուրավոր միլիոն դոլարների, և նա վերածվել է ժամանակակից Մոնթեսումա II-ի կամ Թութանխամոնի, չնայած վերջինիս դերը ստանձնել է «Լիդիանի» գլխավոր հանքափոր Գնել Ռամզեսիչը։
Մինչ ՔՊ-ամերձ կուլիսներում թեժ քննարկում են, թե ո՞վ պետք է կատվի վզից զանգը կախի, ինչպե՞ս պետք է զգետնեն սակուրաների տիրակալին և ո՞վ պետք է փոխարինի նրան, հայտնվում է Աննա Հակոբյանը և, ոչ բառացի, ասում. «Ես եմ նոր քաղաքապետը, հանգիստ նստեք տեղներդ»։
Դավադրապաշտական պլանի համաձայն՝ Աննան պետք է դառնա Երևանի առաջին կին քաղաքապետը, իսկ հետո էլ՝ առաջին կին վարչապետը։ Այս պայմանո՞վ է նա վերադարձել տուն. հարցրեք իրեն։ Ինչպես «Մարդը Կապուցինների ծառուղուց» («Человек с бульвара Капуцинов») ֆիլմում են ասում. «Եթե կինը ինչ-որ բան ուզում է, պետք է տաս, այլապես ինքը կվերցնի», իսկ Աննա Հակոբյանի սիրտը իշխանություն է ուզում։
Արեգ ՍԱՎԳՈՒԼՅԱՆ
Հ.Գ.
Կարծում եմ՝ պետք է սկսել ընդհատակյա աշխատանք Երևանի [այլընտրանքային] կառավարության կազմի ձևավորման ուղղությամբ (ցանկացողներ կա՞ն)։ Թե՞ սա էլ կկոչեն իշխանական օրակարգի արձագանք կամ իմիտացիա, ինչպես ալիևյան սահմանադրության դեպքում։
Մեկնաբանություններ