Հիշվողի և մռացվողի միջև մնում է մի բաց տարածություն

Մարմինս ջերմության հիշողություն ունի: Վաղուց անցած-գնացած օրերի մեջ ես կարող եմ մոռանալ դեմքերն ու զրույցները, բայց հստակ վերհիշել, որ այսինչ օրը սարսափելի ցուրտ էր, և կամ այնինչ ժամանակ տոթը քրտինք էր քամում, երբ պատահեց այս ու այն դեպքը: Նույնիսկ ցավի զգացողությունն է նահանջում այս վերապրումի առաջ, նույնիսկ ուրախության զգացողություններն են ընկրկում, երբ նրանց ծածկում է դողը:

Եթե մեր մտքում պիտի դաջվի ու պահպանվի միայն այն, ինչն առավել կարևոր էր, ապա այս դեպքում մարմինը չի հնազանդվում ընդունված կանոնին: Հիշվողի և մռացվողի միջև մնում է մի բաց տարածություն, որտեղ փչում են ցուրտ քամիներն, ու կրակված արևները հալեցնում են ստվերները:

Մարմնի հիշողությունը ներողամտություն չունի:

Հովիկ Չարխչյան

Մեկնաբանություններ