ԲՀԿ-ի գլուխը (կներեք արտահայտությանս համար) խառն է: Կոնսուլտացիաներ է անում կուսակցությունների հետ: Զրո արդյունքով: Ժամանակ են շահում, որն էլ Սերժ Սարգսյանի հերթական «նոու-հաուն» է: Կառավարելի քաոսի հայտնի դրույթի հանգույն:
Ավատատիրական հարաբերությունների ժամանակներն ու պատմություններն ինձ թվում էին քաղաքակրթության ու մարդկության անցած ճանապարհի տևական, բայց ընդամենը մի դրվագ: Զարգացման ճանապարհի հատված:
Խորհրդարանական ընդդիմությանը հաջողվեց արտահերթ նիստ հրավիրելու համար հավաքել անհրաժեշտ 44 ստորագրությունը: ՀԱԿ-ի այս առաջարկին միացել են «Ժառանգությունը», ԲՀԿ-ն և ՀՅԴ-ն:
ՀԱԿ-ԲՀԿ առաջին հանդիպումը ՀԺԿ գրասենյակում էր: Սա այն կուսակցության տարածքն է, որի անդամները Քոչարյանի պաշտոնավարման տարիներին բռնությունների ենթարկվեցին:
Լավ կլիներ այնպես ու այնքան մտածեին, որ մեջները գտնվեր մեկը, ով խորհուրդ տար աղա-պարոնին` այլևս չօգտագործել այդ ռաբիս արտահայտությունը` «Այդ մասին` վերջին դասին»:
Հանրության համար այդպես էլ անհայտ մնացին «Ժառանգություն»-«Ազատ դեմոկրատների» ապահարզանի բուն պատճառները: Բոլոր դեպքերում, իրազեկ աղբյուրները պնդում են, որ պատճառը Րաֆֆի Հովհաննիսյանի երկակի խաղն ու հայտն էր` ներկայացված համապատասխան «տեղեր», որին առայժմ արձագանքել է միայն էպոսագետ Վարդան Սեդրակյանը, որպես միակողմանի «սեր»:
...թե ԲՀԿ-ում տարանջատումներն ահավոր լայն թափ են ստացել. եթե առաջ այստեղ կային Ծառուկյանի և Սերժ Սարգսյանի թևեր, հիմա առաջացել են նաև Քոչարյանի և Հովիկ Աբրահամյանի թևեր, որոնք ահավոր անհանդուրժող են դարձել միմյանց նկատմամբ:
Քաղաքական կոնսուլտացիաները դարձել են ներքաղաքական օրակարգի ամենաքննարկվող հարցը: Բոլոր ուժերը, բացի ՀՀԿ-ից, մեծ էնտուզիազմով նետվել են այդ գետը, և ում ոնց հարմար է, լողում է: Ռեկորդակիր է, իհարկե, ԲՀԿ-ն` իր հայտարարություններով:
Անկախ Հայաստանի քաղաքական պատմությունը կարևոր առանձնահատկություն ունի` նախկին նախագահները ոչ մի կերպ չեն ցանկանում հեռանալ քաղաքականությունից և անցնել «վաստակած» հանգստի: Այս առանձնահատկությունը բնորոշ է այն երկրներին, որոնց քաղաքական համակարգը գտնվում է կայացման ճանապարհին, ասել կուզի` նախկինը ներկա դարձնելու իրավիճակը խոսում է քաղաքական լճացման մասին:
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...