Քաղաքագիտության դոկտորը հեռուստատեսությամբ հարցազրույց է տալիս:
Խոսում Ալեքանդր Միասնիկյանի մասին ու ոչ ավելի, ոչ պակաս նրան անվանում Հայաստանի Սովետական Հանրապետության ղեկավար:
Փառք Աստծո, ևս մեկ հետխորհրդային հանրապետություն՝ Ղրղզստանը, շրխկալով փակում է իր դռները դրսի, ժողովրդական լեզվով ասած, «սորոսական» կազմակերպությունների դիմաց, որոնք խելահեղ ու զոմբիացված տարված են քանդելու ազգայինը և ավանդականը՝ դրսի իրենց տերերի հրամանով...
Որ օրը հայ ազգը, ՀՀ քաղաքացիները, կառավարիչները կգիտակցեն, թե ինչ մեծ մեղք են գործել Աստծո առջև ընդունելով պիղծ կովենցիաներն ու օրենքները, թույլատրելով պղծության և բռնության քարոզը, աբորտները` այդ ժամանակ միայն Աստված կօգնի իր ժողովրդին:
Մի կողմից լավ է, որ խաղաղ հավաքների մասնակիցներին դեպի սահման «ճամփող» հայտնի դեմքերը նույն ջանասիրությամբ այդպիսի կոչ չեն ուղղում վերջին շրջանում աննախադեպ աճող բացահայտ հաշվեհարդարների, մահաբեր անտրամաբանական ճանապարհային վթարների և այլ նմանաբնույթ արարքների ծայրահեղ ցինիկ «հերոսներին»...
Ասել եմ ու կրկնում եմ` ես չգիտեմ, թե Հայաստանին ինչ առաջարկներ են անում ԱՄՆ-ը, ԵՄ-ը, Ռուսաստանը, Չինաստանը, Անգլիան կամ հենց Թուրքիան, ու չեմ կարող իմանալ, թե դրանցից ո՞րն է ավելի շահավետ Հայաստանի համար։
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...