-Անկեղծ ասած, ինձ համար դժվար հարց եք ձևակերպել, որովհետև շատ դժվար է առհասարակ ասել, թե ինչն է մեծապես ազդել այդ հետաքրքրությունների զարգացման վրա։ Խոսքն իհարկե օբյեկտիվ պատճառների մասին է՝ Ձեր հարցի կոնտեքսում։
ՀՀ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտը հայտարարություն է տարածել Հատիս լեռան գագաթին Քրիստոսի մոնումենտալ արձանի տեղադրման նախագծի վերաբերյալ։
Հայտարարությունն ամբողջությամբ՝ ստորև․
Ասում են՝ «Հայաստան» խմբակցության որոշ պատգամավորներ այս օրերին մտորումների մեջ են, թե որ պահին ավելի նպատակահարմար կլինի վայր դնել մանդատը` մինչև այն կփորձեն ստիպելով անել ՔՊ–ականները:
Դժվար է, ամեն ազգ իր հոգեկերտվածքի կատարյալ բացահայտման ուրույն ձևն ունի: Մեկի մոտ անզուսպ խինդն է, մեկի մոտ՝ խոհականությունը, մեկի մոտ՝ հեգնախառն մեծամտությունը, սնապարծությունը, խորամանկությունը, դաժանությունը, սառնությունը...
Երեկ ուշ երեկոյան՝ կեսգիշերից հետո, մեքենայով տուն եմ գնում, ճանապարհին տեսա կանգնած կարմիր բերետավորի համազգեստով մի ոստիկանի։ Ավտոստոպով հավանաբար ուզում էր տուն գնալ, իսկ գիշերվա ժամը 1-ին ոչ բոլորն են պատրաստակամ մարդկանց տեղափոխելու հարցում, հատկապես ահուսարսափ տարածող կարմիր բերետավոր ոստիկանի։ Բայց դե կյանքը վարունգի նման բան է։
Արցախի ու Հայաստանի անվտանգությունն ու տարածքային ամբողջկանությունը խախտված է, թշնամին զավթել է մեր հայրենիքի մի մասը, կոտորել է հազարավոր զինվորների, հիմա էլ աչքը տնկել է Սյունիքի վրա:
Ինչպե՞ս էր Նապոլեոնը ընտրում իր զինվորներին. նրա հուզական վիճակից ելնելով: Զինվորին դնում էր էքստրեմալ ծանր վարժանքների մեջ, եթե նա կարմրում էր՝ ընդունում էր առաջնապահ զորքի մեջ, իսկ եթե գունատվում էր՝ թողնում էր հետնապահ գնդում:
Իրանի հոգևոր առաջնորդի խորհրդական Ալի Աքբար Վելայաթիի քննադատական խիստ տոնայնությամբ հոդվածը մեզանում շատ քննարկվեց։
Այդ քննարկումը, սակայն, ուներ մի կարևորագույն թերություն՝ երբ հոդվածի շեշտադրումներն ընդհանրապես չէին դիտարկվում Իրանի արտաքին քաղաքական փոփոխված ռազմավարության համատեքստում...