Այսօր տարիքով մարդ մոտեցավ ինձ, ասաց՝ տղա ջան, տարիքս առած եմ արդեն, երևի վերջին ընտրույթյունս կլինի, ի՞նչ խորհուրդ կտաս, ո՞ւմ ընտրենք, որ երկիրը երկիր մնա...
Պատմութիւնը անջնջելի յիշողութիւն մըն է:
Քանի մը ժամ առաջ,(այսօր՝ Հինգշաբթի յետմիջօրէ) Թուրքիոյ նախագահ Ռեճեփ Թայիփ Էրտողանի յայտարարութիւնը՝ թէ «Պատմութեան ընթացքին թրքական բանակը երբեք չէ քանդած այն վայրերը, ուրկէ անցած է»...
Կարդում եմ ընդդիմադիր թեկնածուների, նրանց աջակիցների գրառումների տակի մեկնաբանությունները և այլևս չեմ զարմանում, թե ինչու Աստված այսքան փորձություններ տվեց մեզ...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...