Պատմությունը երբեմն առաջ է շարժվում ոչ թե բանակներով, այլ՝ մեկ մարդու լռությամբ։ 1886 թվականին ծնված Արմին Թեոֆիլ Վեգներն իր կյանքով ապացուցեց, որ մեկ մարդու համարձակությունը կարող է փրկել ճշմարտությունը...
Երբ թշնամին պաշարում է ամրոցը, պաշարվածները բազմապատկում են իրենց ուժերն ու դիմադրությունը, որպեսզի թշնամուն չհաջողվի ամենափոքր ճեղք անգամ անել պարսպի վրա, և դրա համար աշտարակներին կանգնած նետաձիգ զինվորները գիշեր ու զօր հսկում են հակառակորդի զինվորներին՝ պարսպին մոտ չթողնելու համար...
Մենք ապրում ենք ժամանակներում, երբ մի ստվար զանգվածի համար Հայրենիքը Նիկոլի պարզած ժեշտի կտորն է՝ 29 000 ք/կմ-ով, Արարատը հայկական խորհրդանիշ չէ, Արցախն էլ Ադրբեջան է ու վերջ...
Արդեն առիթ ունեցել եմ նշելու, որ մեր շենքում (Դավիթաշեն, 2-րդ թաղամաս) քաղաքապետարանը, ի դեմս իր վարչական շրջանի ղեկավարության, շենքի սանդղահարթակների հատվածում պատերի, ընդհանուր օգտագործման միջանցքների կոսմետիկ վերանորոգում է անում...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...