«Տեսեք` ամեն ինչ նոր եմ դարձնում»: Միայն երկրային իրականությանը գամված հոգին է, որ չի կարողանում սավառնել: Այն օրհնությունը և այն ուրախությունը, որ ուղարկում եմ ձեզ...
Իր վերջին ուղերձի մեջ Նիկոլը, ի թիվս այլ ցնդաբանությունների, մի վտանգավոր միտք արտահայտեց, որն ընդհանուր ասվածի մեջ լղոզվեց․ նա հայտարարեց, որ «հնարավոր չէ անընդհատ ապրել հաղթելու և պարտվելու օրակարգով, մի փուլում այդ գործընթացին պետք է վերջ տրվի...
Նիկոլիզմի գլխավոր և աքսիոմատիկ նարատիվը անխուսափելիության նարատիվն է։
Կապիտուլյացիայից մինչև Արցախի ու միջանցքի հանձնում բացատրվում է մեկ տրամաբանությամբ՝ Ադրբեջանին ցանկացած դիմադրություն անխուսափելիորեն հանգեցնելու է պարտության...
Պետք չէ հավելյալ արժեք հաղորդել օգոստոսի 8-ին ստորագրված Վաշինգտոնյան հռչակագրին:
Այդ թուղթը զուտ Ալիև-էրդողան-Փաշինյան տանդեմի նպատակների արձանագրություն է և Թրամփին Նոբելյան մրցանակի առաջադրելու ծառայություն...
Ինչպես էլ ավարտվի պատերազմն ՈՒկրաինայում, այն, միևնույնն է, լինելու է Ռուսաստանի օգտին։ Խոսքը չի վերաբերում տարածքային ընդլայնմանը, խոսքը չի վերաբերում նրան, որ ծայրագույն պատժամիջոցների պայմաններում կարողացավ վերախմբավորվել ու դիմագրավել։ Խոսքը վերաբերում է նախ և առաջ Ռուսական պետության ռազմավարական վերաիմաստավորմանը...
Տևականորեն գտնվելով անտանելի և նորմալ կյանքի համար անընդունելի պայմաններում, թույլի միակ հենարանը մնում է հույսը, որ հերթական անգամ էլ ինքը ստեղծված իրավիճակից մի կերպ դուրս կպրծնի...
Կլաուզևիցը հանճարեղ է ձևակերպել. «Ագրեսորը միշտ իրական խաղաղություն սիրողն է. նա կգերադասեր տիրանալ ձեր տարածքին՝ առանց որևէ դիմադրության հանդիպելու»...
Մակրոնն ասում է, որ «Ռուսաստանի խոսքին չի կարելի հավատալ, այն գիշատիչ է Եվրոպայի մատույցներում, և Ուկրաինային պետք է տրվեն անվտանգության իրական երաշխիքներ, անվտանգության իրական մեխանիզմներով, որպեսզի վտահ լինենք, որ Ռուսաստանը կրկին չի հարձակվի»...
Ինչ ու ինչքան է պետք հասկանալու համար մի պարզ ճշմարտություն, որ խաղաղություն բերում է, ոչ թե ամեն գնով խաղաղություն բերող իշխանությունը, այլ՝ պատերազմի պատրաստ պատերազմի իշխանությունը...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...