Արցախը կոկորդին մնացող ոսկոր է

Ազգը վերացական հասկացողություն չէ, այն հավաքականություն է, որն ունի իրար հետ հարաբերվելու մեկ լեզու, մեկ պատմություն, մեկ էթնիկ պատկանելություն, մեկ մշակույթ և, վերջապես, մեկ տարածք:

Ի տարբերություն մեր հարևան, բայց ոչ բարեկամ երկրի, որտեղ մարդկանց տարբեր էթնիկ խմբեր, գոնե իրենց ընտանիքներում, հարաբերվում են սեփական լեզվով (ուդի, թաթար, լեզգի, թուրք, պարսիկ, ռուս, հրեա և այլն), հայի երկիր Արցախ աշխարհում դարերով ապրողներն իրար հետ հարաբերվում էին հայերենով, ստեղծում ու պահում էին հայերեն պատմություն, հայերեն մշակույթ, և նրանց ապրածն ու ստեղծածը պատմական ազգային տարածքում էր ու հայկական:

Այսօր խելագարվելու չափ անհավանական է, երբ հայախոս, հայկական ազգանվամբ մարդը և, հատկապես, հայկական պետականության առաջնորդը, ոչ միայն հարցականի տակ է դնում Արցախի լինելության հայկական սկիզբն ու ընթացքը, այլև իր «համախոհների» բանակով փորձում է այն փոխանակել թվացյալ խաղաղության հետ:

Արցախը երբևէ չի եղել և չի լինելու փոխանակման միջոց: Արցախը կոկորդին մնացող ոսկոր է: Ապրող և ցավացնող ոսկոր:

Սենոր Հասրաթյան

Մեկնաբանություններ