Եթե Իլհամ Ալիեւի ռեժիմը կարողանում է նույնիսկ Ռուբեն Վարդանյանի նման ՝ միջազգային կապերով, հեղինակությամբ ու ազդեցությամբ հայի նկատմամբ ցուցադրական դատավարություն իրականացնել, ապա խնդիրը մեկ անձի մասին չէ։
Սա ազդակ է բոլորիս համար։
Բայց սա չպետք է վերածվի համազգային ապատիայի։ Ընդհակառակը՝ պետք է սթափեցնի։ Երբ կարմիր գծերը բազմիցս հատվել են, իսկ «միջազգային հանրության» արձագանքները չեն փոխում իրողությունը, պարզ է դառնում՝ անվտանգության գլխավոր երաշխավորը մենք ինքներս ենք։
Խաղաղության մասին կարելի է խոսել միայն այն դեպքում, երբ կա ուժ, կարողություն ու ինքնուրույն որոշում կայացնելու պատրաստակամություն։
Ոչ ոք՝ ո'չ Մոսկվան, ո'չ Վաշինգտոնը, ո'չ Փարիզը, մեր փոխարեն պետություն չի պահելու։
Պետք է վերակազմավորվել, ուժեղանալ, կազմակերպվել եւ պատասխանատվություն վերցնել։ Պետության տերը պետության քաղաքացին է։
Գարիկ Ղազարյան