Փոփոխության բանաձևը

Գյումրիի քաղաքապետարանի շուրջ տեղի ունեցող գործընթացներն ինձ համար ամենևին զարմանալի չեն:

Դեռ Ալավերդի համայնքում տեղի ունեցած հայտնի մանդատագողությունից հետո եմ ասել, որ ՔՊ-ն ՏԻՄ-երը ընդդիմադիրներից «զտելու» քաղաքական որոշում ունի:

Այս ամենն ուղիղ կապ ունի 2026-ի ընտրական ցիկլի հետ:

Հեղափոխության միակ քիչ թե շատ իրական բրենդն օրինական ընտրություններն էին: Ըստ ամենայնի, Փաշինյանը մտադիր է հրաժարվել դրանցից՝ իր իշխանությունը վերարտադրելու նպատակով:

Սա բնավ չի նշանակում, որ ընդդիմությունը պետք է հայտնվի հուսահատության ճիրաններում:

Հայաստանում իշխանություն կարող է փոխվել հենց ընտրական ճանապարհով: Դրա բանաձևը՝ ընդդիմադիր արդյունավետ ձևաչափ ստեղծելն է:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Վաշինգտոն-Բաքու առանցքը և Երևանի սահմանափակ մանևրները
• Հայաստանը՝ Թրամփի «Խաղաղության խորհրդում». հնարավորություններ և ռիսկեր
• Քծնանքի դիվանագիտություն
• Խաղաղության մրցանակ՝ Արցախի հաշվին
• Ո՞վ է ղեկավարում Եկեղեցին. Փաշինյանի նոր ապօրինությունը
• Ֆիդանի աջակցությունը Փաշինյանին
• Ֆիդանի աջակցությունը Փաշինյանին
• Եկեղեցու դեմ իշխանության ճնշման նոր փուլը
• Սահմանադրությունից դուրս իշխանություն
• Ֆիդանի կարևոր բացահայտումները
• Նարե՜կ, խնդրում եմ՝ դադարեցրու հացադուլը
• Ալիևի «ռեալպոլիտիկն» ընդդեմ Փաշինյանի «իրավական» կարգավորման
• Աշխարհիկ պետության վախճանը. Փաշինյանի «պետական» աղանդը
• Վենեսուելայից մինչև Իրան․ կեղծ զուգահեռ
• Սահմանադրության դեմ ստորագրություն. Փաշինյանի նոր հանցագործությունը
• Նոր տարին՝ նոր ապօրինություններով
• «Հաստատված խաղաղությու՞ն», թե՞ ձևակերպված փակուղի
• Իշխանության «կլորիկ» անզգայությունը
• Եկեղեցին՝ որպես սադրանքի թիրախ. հերթական կարմիր գծի հատումը
• Պերմանենտ կապիտուլյացիայի մոդել

Մեկնաբանություններ