Ոչ պատահականորեն հայ մեծ իմաստունն ու հանճարը՝ Թումանյանը, ասում էր. «Երկիրը վտանգվում է, երբ որ ժողովուրդը դառնում է ամբոխ... Ժողովուրդն ու ամբոխը իրար հակառակ բաներ են...
Երբ պետության ղեկավարը Թուրքիայից վերադառնում է գրպանում բանան պահած և դա վերածում համազգային քննարկման առարկայի, խնդիրը բնավ ճաշակի կամ դիվանագիտական էթիկետի բացակայության մեջ չէ։ Սա հստակ հաշվարկված տեղեկատվական ծխածածկույթ է...
Ինչո՞ւ Կիպրոսի ղեկավարները չեն ճանաչում Հս. Կիպրոսի «թուրքական հանրապետությունը», Սերբիան չի ճանաչում Կոսովոյի անկախությունը, Վրաստանը չի ճանաչում Աբխազիայի ու Հվ. Օսիայի անկախությունը...
Նախկին ԱԽՔ Արմեն Գրիգորյանը գրում է, որ իշխանությունների ամեն մի քայլ՝ միտված ռուսաստանյան ազդեցությունից անկախանալուն, հանգեցրել է նրան, որ Հայաստանն ավելի կախյալ վիճակում է հայտնվել...
Մյասնիկն էլ հեռացավ՝ թողնելով անմոռանալի հուշեր, իր հետ տանելով մի ամբողջ պատմաշրջան, որի խորհրդանիշը հաղթանակած, արժանապատիվ ու դրական հավակնություններով Հայաստանն էր...
Նոյեմբերի 3-ին և 4-ին այս էջում երկու գրառում էի արել Երևանում Վարդան Մամիկոնյանի արձանի չլուսավորված լինելու մասին։ Գրառումներն արտատպել էին նաև մի քանի լրատվամիջոցներ...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...