Հայրենական երդման պես

Հայ Առաքելական Եկեղեցուն ու Հայրապետին իրենց որդիական հավատարմության մասին հրապարակավ խոստովանում են հարյուրավոր հոգևորականներ, և նրանց այդ խոսքն իր խորքային իմաստով հավասարազոր է Հայրենիքին տված երդմանը:

Նրանք ուխտել են նվիրված մնալ Հայոց Եկեղեցուն, որ այսօր հանձն է առել ազգային ու հայրենական արժեքների պաշտպանությունը: Անկասկած, հոգևոր ազնիվ զինվորության մեջ ներգրավվածները գերակշիռ մեծամասնություն են Եկեղեցու սպասավորների մեջ: Հուդաները փոքրաթիվ են, և սրանք շուտով սսկվելու են Եկեղեցու, միաժամանակ և՝ Հայրենիքի իրավ ծառաների համաձույլ շուքի տակ:

Հրապարակային այդ խոստովանություններն ու տիրադավ հայտարարությունները, եթե քաղաքական տերմինաբանությամբ արտահայտվեմ, յուրահատուկ լյուստրացիայի պես են, նվիրյալների կողքին բացահայտվում են ներքին հուդա-գործակալները: Այսպիսով՝ ՀԱԵ-ն անցնում է ինքնամաքրման ճամփով, ինչը նրան կդարձնի առավել զորեղ ու կենսունակ:

Թող չափազանցություն չթվա, եթե ասեմ, որ Հայոց Եկեղեցին իր ներկա կեցվածքով ու գործունեությամբ շատ ավելին է անում Հայաստանի պաշտպանության ու ինքնապահպանության համար, քան դա անում են այդ գործին կոչված բանակն ու կառավարությունը մեկտեղ: ՈՒստի մեր Եկեղեցին ընթացիկ ստոր արշավներից պաշտպանելը ազգային ու պետական խնդիր է այսօր:

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ