Պողոսենք աչքերները չորս արած, բերանները բաց անհամբեր սպասում են, թե երբ է թուրքը գալու, որ իրենք վերջապես «լավ» ապրեն

Կապիտուլյացիոն ռեժիմը բավականին հետևողականորեն և համակարգված իր փնթի քարոզիչների միջոցով իր սիրելի, անգրագետ պողոսենց դատարկ գլխին հասու դարձրեց թուրքական օրակարգերը և դրանցից գլխավորը ՝ Արցախը «մերը չէր», Արցախը հանձնել էին դեռ 1994-ին:

Ամենացնոցողն այն է, որ պողոսի դատարկ գլխում անգամ հասցրել է հանգրվանել այն միտքը, թե ցեղասպան զավթիչ թուրքն ու ազռը ավելի նախընտրելի են քան ՀՀ և ԱՀ ղեկավարները։

Հիմա պողոսենք ապրում են նոր հույսով, դա նոր առևտրային շուկաներն են, ազատ ճանապարհները և թուրքական կապիտալի ներհոսքը:

Պողոսենք աչքերները չորս արած, բերանները բաց անհամբեր սպասում են թե երբ է թուրքը գալու, որ իրենք վերջապես «լավ» ապրեն:

Զոմբիլենդը շարունակում է զարմացնել իր անասնական մտքերի անծայրածիր հորիզոններով։

Կապիտուլյանտը շատ լավ է ճանաչում իր էլեկտորատին, լավ գիտի ինչ ասի կամ ինչպես ասի տողատակերով, ինչպես փափուկ բարձերով ու նիսյա խոստումներով կերակրի պողոսենց ու մնա աթոռին կառչած։

Արմեն ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Մեկնաբանություններ