Թող հիմար թվամ

Թո՛ղ հիմար թվամ, թո՛ղ լինեմ թերի,

Միայն թե հանկարծ սիրտս չփոխվի,

Որ, չլինի թե, հանկարծ քարանա,

Եվ այլոց ցավին անհաղորդ մնա։

Թո՛ղ թվամ հիմար, միամի՜տ թվամ,

Բայց մարդկությանը ես պիտ հավատամ,

Լավ է հավատամ և լինեմ խաբված,

Քան թե արդարին կասկածեմ հանկարծ։

Թո՛ղ հիմար թվամ, թվամ խելագար,

Թե ինձ քար նետեն, ես վարդ հետ կտամ,

Թե չարախոսեն, մեղիկ կժպտամ,

Բարին կմաղթեմ և կհեռանամ…

Թո՛ղ թվամ հիմար, բայց հո հիմար չե՞մ,

Եվ հայելու մեջ, երբ որ ինձ նայեմ,

Ինքս ինձանից հանկարծ չամաչեմ,

Եվ աչքերիս մեջ կեղծիք չտեսնեմ։

Թո՛ղ հիմար թվամ, դա ինձ չի հուզում,

Եվ ես ոչ մեկին ցավ տալ չեմ ուզում,

Հոգիս ու սիրտս լոկ մաքուր պահեմ,

Իմ կյանքի ճամփան անխռով անցնեմ…

Թո՛ղ թվամ հիմար…

Գայանե ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ