Կարող էր անչափ զվարճալի լինել, եթե չափազանց տխուր չլիներ

Երբ ՀՀ ԱԱԾ-ն պարզաբանում է, թե Ամասիա այցելած ու այնտեղ նկարահանումներ կատարած, տեղացիների հետ շփված, տվյալներ վերցրած ադրբեջանցիների այցը «մասնավոր բնույթ է կրել», իբր թե՝ Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունները նրանց չեն գործուղել, ինձ հիշեցնում է դասական անեկդոտը։

Պատմեմ:

Մեկը ներկայանում է ԱԱԾ ու ասում, թե ինքը Ադրբեջանի լրտես է և ուզում է հանձնվել։ ԱԱԾ ընդունարանում ասում են՝ գնացեք 410 կաբինետ։

Գնում է 410 կաբինետ․

- Բարև Ձեզ, ես Ադրբեջանի լրտես եմ, ուզում եմ հանձնվել։

- Լրտեսի վկայական ունե՞ք,- հարցնում են ԱԱԾ-ից։

-Այո,- պատասխանում է լրտեսը։

-Դե գնացեք 475 կաբինետ։

Գնում է 475 կաբինետ․

- Բարև Ձեզ, ես Ադրբեջանի լրտես եմ, ունեմ լրտեսի վկայական, ուզում եմ հանձնվել։

- Զենք ունե՞ք,- հարցնում են ԱԱԾ-ից։

-Այո,- պատասխանում է լրտեսը։

-Դե գնացեք 511 կաբինետ։

Գնում է 511 կաբինետ․

- Բարև Ձեզ, ես Ադրբեջանի լրտես եմ, ունեմ լրտեսի վկայական, մոտս զենք կա, ուզում եմ հանձնվել։

- Լրտեսական առաջադրանք ունե՞ք,- հարցնում են ԱԱԾ-ից։

-Այո,- պատասխանում է լրտեսը։

- Դե գնացեք Ձեր առաջադրանքը կատարեք, մի խանգարեք, թողեք աշխատենք,-պատասխանում են ԱԱծ-ից։

Նաիրի Հոխիկյան

Մեկնաբանություններ