Որ պատերազմ է լինելու՝ գիտեի, զգում էի։ Որ այն շատ դաժան է լինելու՝ չէի կասկածում, ինչպես 2018-ին չէի կասկածում, որ նրան բերել են Արցախը հանձնելու համար...
Հ1-ի Պետրոս Ղազարյանը դարձյալ տրտնջում է, թե մերժում եմ իրենց հրավերները. այս անգամ էլ հրաժարվել եմ մասնակցել ՊՈԱԿ-ի, այսպես կոչված, զեկույցի քննարկումներին...
«Ես 7 տարի մնացել եմ առաջին դասարանում»՝ 2025 թ.։
«Այո՛, զրո դասարանում ենք մենք, և պետք է փոխվել»՝ 2026 թ.։
Բա որ բավական չէ, որ ավելի քան 8 տարվա ընթացքում զրո կամ առաջին դասարանի մակարդակի վրա եք մնացել, բա ինչո՞ւ է ձեր ախորժակը հակադարձ համեմատական ձեր հնարավորություններին ու մակարդակին...
Պրովինցիայի պատմության մեջ եղել են հիշարժան, «պատմական ժամանակահատվածներ» և իրավիճակներ, որոնք տարիների հեռվից այնքա՜ն ծիծաղելի են թվում, այնքա՜ն զավեշտալի, ինչու չէ այնքա՜ն ամոթալի...
Աշխարհին՝ քանի դեռ հասարակական արթնացումը հնարավոր է:
Յուրաքանչյուր հասարակություն ունի սահմաններ, որոնց ներսում որոշ գաղափարներ համարվում են ընդունելի, իսկ մյուսները՝ անընդունելի, անհնար կամ նույնիսկ անհեթեթ...
Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...