Մենք մատների արանքով էինք նայում ինֆորմացիայի գաղտնիությանը

2020-ի 44-օրյա պատերազմում թշնшմին մեր դեմ օգտագործել է տիպիկ, ավանդական տակտիկական, մարտավարական միջոց։ Առաջնորդվել են զորքը գլխատելու սկզբունքով։ Սկզբից փորձել են շարքից հանել ցանցային կառավարման, հրամանատարական կետերը, այնուհետև տեղային հրամանատարական, կառավարման կետերն են սկսել թիրախավորել։ Այնքան ակնհայտ էր իրենց այս մարտավարությունը, որ անգամ հրամանատարի մեքենան կարող էին թիրախավորել կամ տեղում աշխատող սերժանտ-հրամանատարին։ Ադրբեջանի ԳՇ-ն երբ անցավ Թուրքիայի ուղիղ ենթակայության տակ, պատերազմի կառավարումն անցավ Թուրքիայի ԳՇ-ին, այս մարտավարությունը սկսվեց ավելի խորքային կիրառվել։ Ակնհայտ էր, որ ունեին բավականին լավ հետախուզական տվյալներ ոչ միայն հրամանատարական, կառավարման կետերի վերաբերյալ, այլ նաև բունկերների, հրամանատարների աշխատանքային և օպերատիվ մեքենաների մասին ինֆորմացիաներ։ Ասել, որ այդ պատերազմը որոշել էին սկսել մեկ-երկու կամ մի չորս-հինգ ամիս առաջ, նշանակում է ոչինչ չհասկանալ ռազմական գործից։

Այս ամենին պետք է հավելեմ, որ մենք ոչ միայն խնդիր ունեինք անտեղյակության հետ, այլ նաև մատների արանքով էինք նայում ինֆորմացիայի գաղտնիությանը։

Ամեն դեպքում, այդ եզրահանգմանն եմ եկել

Կարեն Հովհաննիսյան

Մեկնաբանություններ