Հայաստանի բնակչությունն այդպես էլ չսիրեց բնությունը՝ նախընտրելով բացառապես քեշ գումարը

Վանաձորով անցնող Փամբակ գետի տարբեր հատվածներում բնակիչները հող են լցրել, չորացրել գետը, բենզալցակայաններ ու առևտրի հարթակներ կառուցել:

Դեռևս մայիսին «Փրկենք Փամբակը» նախաձեռնության շրջանակներում գետի չորացված հատվածներում ՀՀ բնապահպանության և ընդերքի տեսչական մարմին/EPMIB-ը ստուգումներ իրականացրեց և վնասի որոշակի հաշվարկներ կատարեց: Այսքանը: Վերջինս նույնիսկ որոշում չկայացրեց, իրավախախտներ «չհայտնաբերեց» և գործն ուղարկեց ՀՀ Քննչական կոմիտե: «Փամբակի գործով» քննիչը, չբավարարվելով տեսչության «հաշվարկներով» և վնասի չափը պարզելու նպատակով, փորձաքննություն է նշանակել: Այսինքն, ստացվում է, որ «Փամբակի գործով» բնապահպանության և ընդերքի տեսչության կողմից կատարված վնասի «հաշվարկը» քննիչի համար արժանահավատ չէր և վերջինս նոր «հաշվարկի» կարիքն ուներ:

Այժմ եկեք փաստենք, որ «Փամբակի գործով» ՀՀ հարկատուներն անցած 3 ամսում արդեն մեծ գումար են ծախսել` Երևան-Վանաձոր-Երևան գործուղումներ, վառելիք, տեխնոլոգիաների և հատուկ սարքերի կիրառում, փորձագետների ներգրավվում, կրկնակի հաշվարկներ, աշխատավարձեր, պարգևավճարներ և այլ ծախսեր: Սակայն, գործն առաջ չի գնացել, մեղադրյալներ և վարչական պատասխանատուներ չկան: Շուտով բնապահպանության և ընդերքի տեսչության տեսուչն ու փորձագետը հաշվետվություն կներկայացնեն, որտեղ կնշեն «Փամբակի գործում» իրենց «մեծ ավանդը», քննիչն աշխատանքային առաջխաղացում կունենա, իսկ Փամբակ գետի չորացված հատվածներում ենթադրյալ հանցագործներն ու իրավախախտները կշարունակեն քեշ գումար աշխատել:

Այսինքն, մենք` հարկատուներս, Փամբակը փրկելու համար անիմաստ գումարներ ենք ծախսել: Եվ, ընդհանրապես, արդյո՞ք մեզ պետք է Փամբակը: Ինչպես կասեր Nikol Pashinyan / ՆիկոլՓաշինյանը, Փամբակը «դժբախտ և դժգույն» գետ է, բա մեզ պետք է՞ Փամբակը: Ավելի լավ չէ՞ չորացնենք գետը, բենզալցակայաններ կառուցենք և ադրբեջանական էժան բենզին վաճառենք, քեշ գումարներ ստանանք:

Зато խաղաղությունն է գալիս և Սերդար Քըլըչը:

Կարեն Հեքիմյան

Մեկնաբանություններ